Miðvikudagur í Monteverde

Í gær var svo mikið að gera að ekki gafst tími til að blogga. Hér verður því stiklað á ákaflega stóru um það sem við höfum verið að gera undanfarna tvo daga.

Við erum í skólanum frá kl. 8 til 12 á hverjum degi. Kl. 10 er 20 mínútna kaffihlé. Það verður að segjast eins og er að maður er algjörlega tilbúinn til að fá sér kaffi þá. Síðan höfum við heilmikla heimavinnu, erum að tæpa tvo tíma á dag að gera heimaverkefnin! Við erum bara þrjú í bekknum núna. Átján ára stelpa sem byrjaði með okkur var komin heldur lengra en við hin og fékk sig flutta yfir í annan bekk. Sem betur fer erum við sem eftir erum á ákaflega svipuðu stigi í spænskunni. Með okkur Ástu er bandarísk kona á svipuðum aldrei en maðurinn hennar er í öðrum bekk. Ég er ekki viss hvort hann er kominn lengra eða styttra í spænskunni en við. Þessi kona (Ann) og maðurinn hennar (Scott) eru á sömu bylgjulengd og við að flestu leyti; höfum sömu sýn á veröldina. Það er ekki hrifningunni fyrir að fara á forsetanum þeirra. Við fórum út að borða með þeim í gærkvöldi og skemmtum okkur konunglega.

Í gærdag fórum við Ásta í ferð upp í regnskóginn og gengum meðal annars á hengibrúm innan um trjátoppana. Það verður að segjast eins og er að ég var afar lofthræddur. Sumar brýrnar voru yfir 120 metra langar og allt að 50 metra fall niður. Þarna var hvasst og lítið þurfti til að brýrnar færu að sveiflast. Maður velti því ósjálfrátt fyrir sér hversu langt væri síðan Vinnueftirlitið hefði tekið þær út síðast!

Mestallan tíma vorum við í þoku og súld en maður fann lítið fyrir því nema meðan maður var á brúnum. Annars tók skógarþykknið við regnvatninu. Okkur fannst ekki vera sérstaklega mikið líf þarna. Maður heyrði stundum í fuglum og sá þá örsjaldan. Þó sáum við öskurapa (Alouatta palliata) í svefnrofunum í einu trénu. Hann teygði úr öllum skönkum og klóraði sér meðan við fylgdumst með og fór svo.

Þessi texti er skrifaður á herberginu okkar en ég ætla svo að fara í Internetkaffi og reyna að senda hann ásamt myndum af skólanum, íbúðinni og apanum. Skólinn heitir Centro Panamericano de Idiomas (CPI). Því miður kann ég ekki að setja myndatexta við hverja mynd svo að þið verðið bara að giska á hvað er hvað.