Aftur á Spáni
Laugardagur 5. apríl 2008
Þá erum við komin til Spánar aftur. Við erum á hóteli rétt innan spænsku landamæranna, austarlega í Pýreneafjöllunum, í þorpi sem heitir Molló. Það er í 1200 metra hæð og við hefðum sennilega ekki pantað okkur herbergi hér ef við hefðum vitað að það stæði svona hátt. Hins vegar sjáum við ekki eftir því að koma hingað. Hér er Alpastemmning þar sem kýrnar rölta um með bjöllur og þrátt fyrir hæðina var hitinn 15°C þegar við komum hingað kl. ca 16. Nú er klukkan að ganga sjö um kvöld og ég sit hér úti á herbergissvölunum okkar og rita þetta og horfi yfir hæðirnar þar sem kýrnar rölta og í fjarska sé ég hross á beit. Eftir götunni fyrir neðan röltir tík með hvolp. Það skemmir þó myndina að tíkin virðist vera með kláðamaur og líður ekki vel.
Við lögðum af stað frá Gordes kl. 10:10 í morgun og ókum hingað með einu stoppi til að kaupa diesel og öðru til að fara á salerni og kaupa samloku á bensínstöð á hraðbrautinni. Ég var feginn að komast af hraðbrautinni – það er lýjandi að keyra lengi á 120 km hraða (bara til að þurfa ekki að vera á ystu akrein með flutningabílunum). Bíllinn er afar sparneytinn því að ég hef ekki verið í neinum sparakstri en hann notar ekki nema 6 lítra á hundraðið. Í heildina erum við búin að leggja að baki tæplega 1200 km en aksturinn verður minni næstu daga því að við ætlum að vera hér í þrjár nætur. Landslagið hér er afar fallegt, þótt ekki sé það kannski alveg eins stórkostlegt og vestar í Pýreneafjöllunum þar sem við vorum fyrir – hugsið ykkur – 31 ári!!!
Ég gleymdi að nefna það að meðan við vorum með Anne og Scott fórum við í nokkurs konar Vincent van Gogh pílagrímaferð. Hann bjó um tíma á spítala í Arles og málaði mikið þar. Við skoðuðum þennan spítala og bárum saman málverkin hans og spítalagarðinn. Þarna eru trén, sem hann málaði, enn þá. Hann var eiginlega hrakinn þaðan því hann átti það til að vera svo ofsafenginn. Þá fór hann á geðveikrahæli í St-Rémy-de-Provence að eigin ósk. Þar bjó hann í eitt ár og gerði 100 teikningar og málaði 150 málverk meðan hann var þar. Þarna er hægt að ganga ákveðna leið um borgina og skoða eftirprentanir af málverkum eftir van Gogh á ca 100 metra fresti og sjá sama landslag og hann málaði. Loks fórum við á geðveikrahælið og skoðuðum meðal annars herbergið hans endurgert. Ásta neitaði að leggjast í rúmið hans svo að ég gæti tekið mynd. Þarna starfaði meðal annarra Albert Scweitzer áður en hann fór til Afríku. Þess má geta að þetta er enn þá geðveikrahæli með 100 sjúklinga og þeir fá m.a. myndlistarþerapíu. Við skoðuðum myndlistarsýningu með núverandi sjúklingum! Margir voru bara fjandi góðir. Ég komst að því í þessari pílagrímsferð að ég hef haft konur fyrir rangri sök – Vincent van Gogh skar ekki af sér eyrnasnepilinn vegna konu – hann virðist aldrei hafa verið við kvenmann kenndur.
Við ákváðum að fá okkur hálfa pensjón hér í Molló; erum sem sé í morgunmat og kvöldmat. Ólíkt því sem var í Buriano forðum (Toscana, 1989) þá höfum við val um þrjá mismunandi forrétti og þrjá mismunandi aðalrétti í kvöldmat. Við fengum okkur göngutúr um þorpið áðan, sem reyndar tók ekki langan tíma því að þorpið er ekki stórt. Hins vegar vekur athygli að hér er verið að gera mjög mörg hús upp og það er mikill munur á nýuppgerðu húsunum (þau eru verulega glæsileg) og þeim, sem ekkert hefur verið gert fyrir síðan fyrir miðja síðustu öld. Sum nýuppgerðu húsin eru til sölu en Ásta bannaði mér að gera tilboð. Í þorpinu eru a.m.k. þrjú veitingahús sem bendir til þess að hér sé fólk frá Barcelona – og kannski víðar að – að kaupa upp hús til að dvelja í yfir heitasta part sumarsins.
Hér er vitaskuld töluð katalónska og svo virðist sem fólkið hér eigi auðveldara með að skipta yfir í frönsku en spænsku ef maður skilur ekki hvað það er að segja, enda erum við örstutt frá frönsku landamærunum og kannski er dálítið um franska ferðamenn líka.
Í dag er fyrsti dagurinn sem við sjáum ský á himni. Þó er sól núna og við vonum að veðrið haldist gott. Við ætlum að fá okkur göngutúra hérna og svo eru reyndar fleiri þorp og borgir á svæðinu sem munu vera þess virði að skoða.
Mun nú reyna að koma þessu á Netið en skrifa aftur síðar.
Lifið heil!
Þá erum við komin til Spánar aftur. Við erum á hóteli rétt innan spænsku landamæranna, austarlega í Pýreneafjöllunum, í þorpi sem heitir Molló. Það er í 1200 metra hæð og við hefðum sennilega ekki pantað okkur herbergi hér ef við hefðum vitað að það stæði svona hátt. Hins vegar sjáum við ekki eftir því að koma hingað. Hér er Alpastemmning þar sem kýrnar rölta um með bjöllur og þrátt fyrir hæðina var hitinn 15°C þegar við komum hingað kl. ca 16. Nú er klukkan að ganga sjö um kvöld og ég sit hér úti á herbergissvölunum okkar og rita þetta og horfi yfir hæðirnar þar sem kýrnar rölta og í fjarska sé ég hross á beit. Eftir götunni fyrir neðan röltir tík með hvolp. Það skemmir þó myndina að tíkin virðist vera með kláðamaur og líður ekki vel.
Við lögðum af stað frá Gordes kl. 10:10 í morgun og ókum hingað með einu stoppi til að kaupa diesel og öðru til að fara á salerni og kaupa samloku á bensínstöð á hraðbrautinni. Ég var feginn að komast af hraðbrautinni – það er lýjandi að keyra lengi á 120 km hraða (bara til að þurfa ekki að vera á ystu akrein með flutningabílunum). Bíllinn er afar sparneytinn því að ég hef ekki verið í neinum sparakstri en hann notar ekki nema 6 lítra á hundraðið. Í heildina erum við búin að leggja að baki tæplega 1200 km en aksturinn verður minni næstu daga því að við ætlum að vera hér í þrjár nætur. Landslagið hér er afar fallegt, þótt ekki sé það kannski alveg eins stórkostlegt og vestar í Pýreneafjöllunum þar sem við vorum fyrir – hugsið ykkur – 31 ári!!!
Ég gleymdi að nefna það að meðan við vorum með Anne og Scott fórum við í nokkurs konar Vincent van Gogh pílagrímaferð. Hann bjó um tíma á spítala í Arles og málaði mikið þar. Við skoðuðum þennan spítala og bárum saman málverkin hans og spítalagarðinn. Þarna eru trén, sem hann málaði, enn þá. Hann var eiginlega hrakinn þaðan því hann átti það til að vera svo ofsafenginn. Þá fór hann á geðveikrahæli í St-Rémy-de-Provence að eigin ósk. Þar bjó hann í eitt ár og gerði 100 teikningar og málaði 150 málverk meðan hann var þar. Þarna er hægt að ganga ákveðna leið um borgina og skoða eftirprentanir af málverkum eftir van Gogh á ca 100 metra fresti og sjá sama landslag og hann málaði. Loks fórum við á geðveikrahælið og skoðuðum meðal annars herbergið hans endurgert. Ásta neitaði að leggjast í rúmið hans svo að ég gæti tekið mynd. Þarna starfaði meðal annarra Albert Scweitzer áður en hann fór til Afríku. Þess má geta að þetta er enn þá geðveikrahæli með 100 sjúklinga og þeir fá m.a. myndlistarþerapíu. Við skoðuðum myndlistarsýningu með núverandi sjúklingum! Margir voru bara fjandi góðir. Ég komst að því í þessari pílagrímsferð að ég hef haft konur fyrir rangri sök – Vincent van Gogh skar ekki af sér eyrnasnepilinn vegna konu – hann virðist aldrei hafa verið við kvenmann kenndur.
Við ákváðum að fá okkur hálfa pensjón hér í Molló; erum sem sé í morgunmat og kvöldmat. Ólíkt því sem var í Buriano forðum (Toscana, 1989) þá höfum við val um þrjá mismunandi forrétti og þrjá mismunandi aðalrétti í kvöldmat. Við fengum okkur göngutúr um þorpið áðan, sem reyndar tók ekki langan tíma því að þorpið er ekki stórt. Hins vegar vekur athygli að hér er verið að gera mjög mörg hús upp og það er mikill munur á nýuppgerðu húsunum (þau eru verulega glæsileg) og þeim, sem ekkert hefur verið gert fyrir síðan fyrir miðja síðustu öld. Sum nýuppgerðu húsin eru til sölu en Ásta bannaði mér að gera tilboð. Í þorpinu eru a.m.k. þrjú veitingahús sem bendir til þess að hér sé fólk frá Barcelona – og kannski víðar að – að kaupa upp hús til að dvelja í yfir heitasta part sumarsins.
Hér er vitaskuld töluð katalónska og svo virðist sem fólkið hér eigi auðveldara með að skipta yfir í frönsku en spænsku ef maður skilur ekki hvað það er að segja, enda erum við örstutt frá frönsku landamærunum og kannski er dálítið um franska ferðamenn líka.
Í dag er fyrsti dagurinn sem við sjáum ský á himni. Þó er sól núna og við vonum að veðrið haldist gott. Við ætlum að fá okkur göngutúra hérna og svo eru reyndar fleiri þorp og borgir á svæðinu sem munu vera þess virði að skoða.
Mun nú reyna að koma þessu á Netið en skrifa aftur síðar.
Lifið heil!
posted by PH at 10:05 AM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home