Föstudagur 4. apríl 2008
Þar sem ég veit að ég kem þessu ekki á netið í dag finnst mér rétt að hafa dagsetninguna hér fyrir ofan (Leiðrétting: Komst á Netið!). Þetta er skrifað kl rúmlega 18 að staðartíma, sitjandi á veröndinni fyrir utan hótelherbergið okkar í Gordes (sem er í Vaclause sýslu í Provence). Þetta er raunverulega alveg frábært hótel, herbergið stórt og rúmgott og stórt baðherbergi (og þessi fína verönd með drapplitum sandsteini). Allt mjög nýlegt. Á hótelinu er mjög góður veitingastaður og hér borðuðum við í gærkvöldi. Hér er sól og blíða og næstum því of heitt að sitja hér þegar lægir. Oftast er þó dálítil gola og reyndar hefur verið hvasst undanfarna daga, svokallað .
Þótt staðurinn sé frábær verður þó að segjast eins og er að starfsfólkið hérna er ekki eins alúðlegt og í Arles, þar sem það var ekkert nema elskulegheitin. Þegar við komum hingað í gær ásamt Anne og Scott ætluðum við að fá okkur smásnakk af ostum og pylsu fyrir matinn og báðum um gaffla og glös undir rauðvín og þurfti dálítið að ganga á eftir því að fá það, sérstaklega þegar þeir heyrðu að við værum með okkar eigið vín. Það gekk þó að lokum. Þetta hafði hins vegar ekki verið vandamál á hótelinu okkar í Arles.
Eftir þennan forrétt skruppum við upp í sjálfan bæinn Gordes, sem er í rúmlega 2 km fjarlægð og uppi á hárri hæð. Þetta er einn af þessum gömlu bæjum með stóran kastala og öllu sem tilheyrir, fallegur bær. Þar röltum við um og skoðuðum okkur um. Svo var ákveðið að ég sækti bílinn meðan þau hin gengju niður á þjóðveg og gekk það vel fyrir utan það að ég villtist og var fólkið farið að halda að ég hefði gleymt því, sem hefði auðvitað verið mér líkt.
Eftir hreint frábæran þriggja rétta kvöldverð, fórum við frekar snemma að sofa. Í morgun ókum við Ásta þeim Anne og Scott til Avignon þar sem þau áttu pantaða ferð með hraðlest til Parísar en þar verða þau fram á mánudag þegar þau fljúga aftur til Washington fylkis. Við vorum snemma í því og skoðuðum gamla páfagarðinn í Avignon þar sem hið heilaga rómverrska heimsveldi (páfanna) hafði höfuðstöðvar á 14. öld (1309-1377) og þurftu að verja sig gegn franska kónginum. Maður fann alveg fyrir öllu baktjaldamakkinu sem þarna átti sér stað á sínum tíma, þegar menn voru að berjast til valda innan páfastólsins og létu sig ekki muna um að ráða keppinautana af dögum. Ég gæti nefnt að minnsta kosti einn íslenskan stjórnmálamann sem hefði kunnað vel við sig í því umhverfi! Þarna er líka brúin fræga sem Guðni kjaftur var alltaf tilbúinn að syngja um á júbileumböllum MR.
Eftir að hafa skilað Anne og Scott af okkur ókum við sem leið lá til Fontaine de Vaucluse þar sem áin Sorgue kemur fram í uppsprettu úr iðrum jarðar og getur náð allt að 100 rúmmetrum á sekúndu en dottið niður fyrir 10 rúmmetra á sekúndu. Flæðið er mest á vetrum og vorin en minnst sumar og haust. Það var lítið þar í dag, enda hafði haustið verið þurrt (mikil rigning á Íslandi í staðinn). Hellirinn sem áin flæðir upp um er rúmlega 300 metra djúpur og nær rúmlega 200 metra niður fyrir sjávarmál. Þetta er í kalksteinsbergi frá Krítartímanum (120 milljón ára gamalt). Ég ætla ekki að fara nánar út í þetta en vil þó nefna að þarna niðri fundust fyrir skömmu rómverskir bronspeningar frá 1.-4. öld e.Kr. og gullpeningar frá 4. öld e.Kr. (m.a. frá tíð Theódósíusar I sem ríkti frá 379-395 e.Kr. og var síðasti keisarinn áður en keisaradæmið skiptist upp í vestur- og austur keisaradæmið.
Ókum síðan að hótelinu okkar en komum þá að lokuðu hliði og skilti þar sem stóð að veitingastaðurinn væri lokaður á föstudegi. Það voru vonbrigði því að við hlökkuðum til að borða hér aftur. Við ákváðum þá bara að kaupa okkur brauð, ost, skinku og rauðvín til að borða hér úti á veröndinni í staðinn. Fórum fyrst til Roussillon en þar fengum við engin bílastæði svo að við fórum til Gordes. Keyptum pappadiska, plastgaffla, plasthnífa og flöskuopnara að auki og eigum von á því að allt þetta nýtist okkur næstu tvær vikurnar þegar við fáum okkur pikknikk í náttúrunni.
En nú mætir Ásta einmitt með matinn út á verönd og best að hætta í bili.
Lifið heil!
Þar sem ég veit að ég kem þessu ekki á netið í dag finnst mér rétt að hafa dagsetninguna hér fyrir ofan (Leiðrétting: Komst á Netið!). Þetta er skrifað kl rúmlega 18 að staðartíma, sitjandi á veröndinni fyrir utan hótelherbergið okkar í Gordes (sem er í Vaclause sýslu í Provence). Þetta er raunverulega alveg frábært hótel, herbergið stórt og rúmgott og stórt baðherbergi (og þessi fína verönd með drapplitum sandsteini). Allt mjög nýlegt. Á hótelinu er mjög góður veitingastaður og hér borðuðum við í gærkvöldi. Hér er sól og blíða og næstum því of heitt að sitja hér þegar lægir. Oftast er þó dálítil gola og reyndar hefur verið hvasst undanfarna daga, svokallað .
Þótt staðurinn sé frábær verður þó að segjast eins og er að starfsfólkið hérna er ekki eins alúðlegt og í Arles, þar sem það var ekkert nema elskulegheitin. Þegar við komum hingað í gær ásamt Anne og Scott ætluðum við að fá okkur smásnakk af ostum og pylsu fyrir matinn og báðum um gaffla og glös undir rauðvín og þurfti dálítið að ganga á eftir því að fá það, sérstaklega þegar þeir heyrðu að við værum með okkar eigið vín. Það gekk þó að lokum. Þetta hafði hins vegar ekki verið vandamál á hótelinu okkar í Arles.
Eftir þennan forrétt skruppum við upp í sjálfan bæinn Gordes, sem er í rúmlega 2 km fjarlægð og uppi á hárri hæð. Þetta er einn af þessum gömlu bæjum með stóran kastala og öllu sem tilheyrir, fallegur bær. Þar röltum við um og skoðuðum okkur um. Svo var ákveðið að ég sækti bílinn meðan þau hin gengju niður á þjóðveg og gekk það vel fyrir utan það að ég villtist og var fólkið farið að halda að ég hefði gleymt því, sem hefði auðvitað verið mér líkt.
Eftir hreint frábæran þriggja rétta kvöldverð, fórum við frekar snemma að sofa. Í morgun ókum við Ásta þeim Anne og Scott til Avignon þar sem þau áttu pantaða ferð með hraðlest til Parísar en þar verða þau fram á mánudag þegar þau fljúga aftur til Washington fylkis. Við vorum snemma í því og skoðuðum gamla páfagarðinn í Avignon þar sem hið heilaga rómverrska heimsveldi (páfanna) hafði höfuðstöðvar á 14. öld (1309-1377) og þurftu að verja sig gegn franska kónginum. Maður fann alveg fyrir öllu baktjaldamakkinu sem þarna átti sér stað á sínum tíma, þegar menn voru að berjast til valda innan páfastólsins og létu sig ekki muna um að ráða keppinautana af dögum. Ég gæti nefnt að minnsta kosti einn íslenskan stjórnmálamann sem hefði kunnað vel við sig í því umhverfi! Þarna er líka brúin fræga sem Guðni kjaftur var alltaf tilbúinn að syngja um á júbileumböllum MR.
Eftir að hafa skilað Anne og Scott af okkur ókum við sem leið lá til Fontaine de Vaucluse þar sem áin Sorgue kemur fram í uppsprettu úr iðrum jarðar og getur náð allt að 100 rúmmetrum á sekúndu en dottið niður fyrir 10 rúmmetra á sekúndu. Flæðið er mest á vetrum og vorin en minnst sumar og haust. Það var lítið þar í dag, enda hafði haustið verið þurrt (mikil rigning á Íslandi í staðinn). Hellirinn sem áin flæðir upp um er rúmlega 300 metra djúpur og nær rúmlega 200 metra niður fyrir sjávarmál. Þetta er í kalksteinsbergi frá Krítartímanum (120 milljón ára gamalt). Ég ætla ekki að fara nánar út í þetta en vil þó nefna að þarna niðri fundust fyrir skömmu rómverskir bronspeningar frá 1.-4. öld e.Kr. og gullpeningar frá 4. öld e.Kr. (m.a. frá tíð Theódósíusar I sem ríkti frá 379-395 e.Kr. og var síðasti keisarinn áður en keisaradæmið skiptist upp í vestur- og austur keisaradæmið.
Ókum síðan að hótelinu okkar en komum þá að lokuðu hliði og skilti þar sem stóð að veitingastaðurinn væri lokaður á föstudegi. Það voru vonbrigði því að við hlökkuðum til að borða hér aftur. Við ákváðum þá bara að kaupa okkur brauð, ost, skinku og rauðvín til að borða hér úti á veröndinni í staðinn. Fórum fyrst til Roussillon en þar fengum við engin bílastæði svo að við fórum til Gordes. Keyptum pappadiska, plastgaffla, plasthnífa og flöskuopnara að auki og eigum von á því að allt þetta nýtist okkur næstu tvær vikurnar þegar við fáum okkur pikknikk í náttúrunni.
En nú mætir Ásta einmitt með matinn út á verönd og best að hætta í bili.
Lifið heil!
posted by PH at 10:58 AM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home