Föstudagsmorgunn

Fimmtudagur 29. mars, frh.

Við fórum í skólann í morgun til þess að senda blogg, lesa tölvupóstinn og svoleiðis. Við áttum nefnilega að vera í skólanum milli klukkan tvo og sex í eftirmiddaginn vegna þess að kennarinn hennar Ástu var upptekin við annað í morgun. Held reyndar að ég hafi verið búinn að nefna þetta áður. Við töldum nokkuð öruggt að Gladys kæmi heim í hádeginu og vorum búin að skrifa skilaboð til hennar fyrir tveim dögum og stinga undir hurðina hjá henni um það sem okkur vanhagaði um, sem var aðallega að útvega okkur bíl með bílstjóra til að koma okkur til Atitlan vatns á morgun, laga sturtuna sem við fáum bara kalt vatn úr, útvega okkur ruslapoka og leigja okkur síma svo að hægt sé að hringja í okkur að heiman.

Við fórum því heim í hádeginu og þar hittum við Gladys fyrir og um svipað leyti kom ungur maður til að gera við sturtuna. Ekki gekk það vel og hann hafði greinilega ekki hugmynd um hvað var að. Gladys keypti nýjan sturtuhaus en allt kom fyrir ekki. Þetta virtist vera í rafkerfinu. Hún lét mig líka fá síma sem hún ætlar að leigja okkur það sem eftir er dvalarinnar. Hins vegar kom í ljós að ég get ekki hringt í hann án þess að kaupa símakort. Hún sagðist mundu hringja í mig um eftirmiddaginn til að láta mig vita hvort hún væri búin að útvega okkur bíl með bílstjóra og hve mikið það mundi kosta. Ég tók því símann með mér og beið eftir símtali meðan á kennslunni stóð. Loks hringdi síminn. Það reyndist vera dóttir Gladysar sem talaði ágæta ensku. Gladys hafði beðið hana um að hringja í mig vegna þess að hún var búin að koma því svo fyrir að sturtuviðgerðarmaðurinn myndi koma klukkan hálfsex og hvort við gætum þá verið á staðnum. Ég sagði dótturinni sem satt var að við yrðum í skólanum til klukkan sex og svo yrðum við aftur í skólanum frá átta til tólf á morgun og síðan færum við til Atitlan vatns. Spurði hvort mamma hennar hefði nefnt bíl og bílstjóra? Nei, það hafði hún ekki gert. Spurði hvort við gætum þá tekið á móti viðgerðarmanninum klukkan 7 í kvöld. Ég jánkaði því. Hún sagðist mundu hringja í móður sína með þessi skilaboð, bæði um viðgerðarmanninn og bílinn og mundi svo hringja aftur. En hún hringdi aldrei aftur. Sem betur fer kom Scott seinna um daginn og hann fór út á ferðaskrifstofu til að athuga hvort ekki væru örugglega laus sæti í rútu klukkan 12:30 á föstudegi ef ske kynni að Gladys gæti ekki útvegað bíl. Hann komst að því að nóg væri að panta klukkan 9 í fyrramálið og þá róaðist ég mikið. Það hefði verið alveg ferlegt ef við hefðum alls ekki getað fengið far að Atitlan vatni þar sem við eigum pöntuð herbergi yfir helgina.

Á heimleiðinni keyptum við símakort sem á að virka þannig að maður slær inn langa romsu af tölum og svo á maður að geta sett inn númerið sem maður vill hringja í. Við notuðum þetta kerfi bæði í Ástralíu og í Costa Rica og þá gekk þetta ágætlega. Við vorum komin heim um klukkan hálfsjö og reyndum að hringja í Gladys en allt kom fyrir ekki. Í símanum birtist rödd sem tilkynnti að þetta númer væri ekki til! Við vorum heima fram yfir hálfátta en aldrei kom neinn viðgerðarmaður. Fórum því út að borða og fengum okkur ítalskan mat á “La Vineria” sem er skammt frá. Hafði símann með mér en ekki hringdi Gladys. Þegar þetta er skrifað er klukkan að verða 10 um kvöld og ég er orðinn sannfærður um að hún muni ekki hringja úr þessu og að við verðum að taka venjulega rútu á morgun. Eini gallinn við það er að rútan leggur af stað klukkan hálfeitt á hádegi, strax eftir skóla, og við verðum því að trilla ferðatösku með öllu sem á þarf að halda um helgina með okkur í skólann. En það gæti svo sem verið verra. Við hlökkum reyndar mikið til að fara þvi að þetta er víst ákaflega fallegt svæði og hótelið mun vera á sérlega fallegum stað.

Reyni að finna tíma til að setja þetta inn á bloggið í kaffihlénu í fyrramálið, föstudag. Það væri ekki verra að fá að vita hvort einhver les þessa vitleysu sem maður er að skrifa! Annars er þetta auðvitað aðallega skrifað fyrir okkur sjálf, nokkurs konar dagbók um ferðina.

Föstudagur 30. mars

Vöknuðum upp úr kl 6 í morgun og fórum að pakka fyrir helgarferðina. Ætluðum að borða morgunmat hinum megin við götuna en þeir opna reyndar ekki fyrr en kl. 7:15. Heldur seint en hefði getað gengið ef drengurinn sem átti að gera við sturtuna hefði ekki birst á mínútunni sjö í morgun. Við gátum því ekki yfirgefið staðinn fyrr en hann væri búinn. Þetta tók hann hálftíma svo að við lögðum bara af stað í skólann þá og drusluðumst með ferðatösku með okkur. Keyptum samloku á leiðinni og átum hana hér í skólanum með kaffi sem hér er ávallt á borðstólum.

Nú er klukkan 8 og skólinn að byrja, svo förum við upp í hálöndin kl. 12:30.

Lifið heil!