Rölt um Boston
Jæja, þá erum við gengin upp að hnjám eftir að hafa rölt um bæinn nánast allan daginn. Við vöknuðum auðvitað um klukkan hálfsex og vorum komin í morgunmat fyrir kl. 7. Í bæinn kl. 9. Til að byrja með fórum við á Newbury Street þar sem var búið að segja okkur að væri aðalverslunargatan. Þarna reyndust aðallega vera verslanir á borð við Armani svo að okkur leist ekki á að venjulegt launafólk ætti mikið erindi þangað. Fórum að leita að verslunarmiðstöð og fundum að lokum eina - sem reyndist vera tengd við að minnsta kosti 6 aðrar. Segja má að á eins ferkílómetra svæði sé nánast ekkert nema verslunarmiðstöðvar sem lítið ber á frá götunni, ólíkt Kringlum og Smáralindum Íslands, allar tengdar innbyrðis og þar að auki tengdar fjölmörgum hótelum.
Þarna fórum við inn í raftækjaverslun og keyptum sitt hvorn geisladiskaspilarann sem við þurfum að nota á námskeiðinu í Guatemala. Auk þess keypti ég litla, rafræna myndavél svo að við yrðum með sitt hvora vélina í ferðinni. Ég þorði nefnilega ekki að taka með mér stóru myndavélina mína. Hún er í rauninni allt of áberandi á stöðum eins og Mið-Ameríku og eykur hættuna á að maður verði rændur. Sölumaðurinn kunni sitt fag, ólíkt vegabréfaskoðaranum og þjóninum á veitingahúsinu í gær. Hann veitti góðan afslátt og ég fékk myndavélina, 2 Gb minniskubb, plastfilmu til að verja skjáinn og tösku utan um vélina fyrir fjórðungi lægra verð en sambærileg vél án allra fylgihluta átti að kosta í Ormsson. Eini gallinn er sá að ábyrgðin gildir bara í Bandaríkjunum svo að þar er ég að taka áhættu.
Hér er mjög mikið um innflytjendur. Flestir þeir sem hafa afgreitt okkur (fyrir utan myndavélasölumanninn) hafa talað mjög lélega ensku og þeir hafa líka átt mjög erfitt með að skilja okkar ensku ensku. Í hádeginu í dag fengum við okkur t.d. kjúklinga-taryaki á japönskum stað í verslunarmiðstöðinni og annar viðskiptavinur varð að túlka milli mín og afgreiðslustúlkunnar sem var væntanlega japönsk að uppruna!
Í kvöld er ætlunin að fá sér humarmáltíð - en það er einkennismáltíð Bostonborgar.
Lifið heil!
Þarna fórum við inn í raftækjaverslun og keyptum sitt hvorn geisladiskaspilarann sem við þurfum að nota á námskeiðinu í Guatemala. Auk þess keypti ég litla, rafræna myndavél svo að við yrðum með sitt hvora vélina í ferðinni. Ég þorði nefnilega ekki að taka með mér stóru myndavélina mína. Hún er í rauninni allt of áberandi á stöðum eins og Mið-Ameríku og eykur hættuna á að maður verði rændur. Sölumaðurinn kunni sitt fag, ólíkt vegabréfaskoðaranum og þjóninum á veitingahúsinu í gær. Hann veitti góðan afslátt og ég fékk myndavélina, 2 Gb minniskubb, plastfilmu til að verja skjáinn og tösku utan um vélina fyrir fjórðungi lægra verð en sambærileg vél án allra fylgihluta átti að kosta í Ormsson. Eini gallinn er sá að ábyrgðin gildir bara í Bandaríkjunum svo að þar er ég að taka áhættu.
Hér er mjög mikið um innflytjendur. Flestir þeir sem hafa afgreitt okkur (fyrir utan myndavélasölumanninn) hafa talað mjög lélega ensku og þeir hafa líka átt mjög erfitt með að skilja okkar ensku ensku. Í hádeginu í dag fengum við okkur t.d. kjúklinga-taryaki á japönskum stað í verslunarmiðstöðinni og annar viðskiptavinur varð að túlka milli mín og afgreiðslustúlkunnar sem var væntanlega japönsk að uppruna!
Í kvöld er ætlunin að fá sér humarmáltíð - en það er einkennismáltíð Bostonborgar.
Lifið heil!

0 Comments:
Post a Comment
<< Home