Sjónleysi
Fyrst af öllu: Rumsfield er hættur ! Farið hefur fé betra!
Í morgun kallaði Anders mig inn á skrifstofu til sín ásamt sameiginlegum nemanda okkar til að horfa á myndband sem hann tók á Hornströndum fyrir nokkrum árum. Ástæðan var sú að sjónvarpsstöð vildi fá myndefni til að sýna með umfjöllun um tófuna í Skandinavíu sem dæmi um hugsanlegt fórnarlamb hlýnunar jarðar. Sem ég stóð þarna og horfði á þetta gerðist það skyndilega að annað glerið í gleraugunum mínum hrökk úr festingunni og datt á gólfið. Nánari athugun sýndi að umgerðin var brotin. Ég lagðist nú í tilraunir til lagfæringar því að þetta eru einu gleraugun sem ég er með hér og algjörlega nauðsynleg til að ég geti unnið. Reyndi fyrst að nota límband, síðan lím. Það háði mér auðvitað að ég var að reyna að gera þetta gleraugnalaus! Þetta var auðvitað tilgangslaust.
Þetta hálfkák (eða kannski heilkák?) gekk auðvitað ekki upp svo að ég fór með neðanjarðarlest niður í bæ í leit að gleraugnaverslun. Það er svo skrítið að þegar maður þarf ekki á gleraugnabúð að halda eru þær úti um allt en nú fann ég enga - lengi vel. Á Kóngsgötu fann ég loksins eina. Afgreiðslumaðurinn talaði með mjög sterkum finnskum hreim sem ég átti erfitt með að skilja. Venjulega finnst mér auðveldara að skilja finnlandssænsku en venjulega sænsku en það átti ekki við núna. Það er skemmst frá því að segja að maðurinn var ákaflega neikvæður. Fyrst vildi hann láta gera við þetta en sagðist þurfa að senda gleraugun frá sér og ég fengi þau ekki fyrr en í næstu viku. Ég sagðist ekki geta beðið svo lengi. Þá sagði hann að það væri svo sem möguleiki á því að hann gæti fundið umgerð sem passaði fyrir glerin. Leitaði fyrst í ódýru deildinni en fann ekkert. Fann svo eina umgjörð (dumbrauða!) á 20 þúsund ísl. kr. Sagðist svo sem geta látið mig fá þetta en þegar umgjörðin væri svona dýr væri eins gott að láta skipta um gler líka en þá fengi ég gleraugun ekki fyrr en í næstu viku.
Mér leist ekki á blikuna. Spurði hvort það væri ekki einhver önnur gleraugnaverslun í nágrenninu. Hann sagði að það væri auðvitað gleraugnaverslun í verslunarmiðstöðinni á Hafnargötu (og bandaði eitthvað aftur fyrir sig til að sýna hvar Hafnargata væri). Ég þakkaði fyrir og fór. Þar sem ég vissi auðvitað ekki hvar Hafnargata væri og var ekki með kort af borginni, reyndi ég að finna einhverja götu sem gæti leitt mig á áttina að Hafnargötu. Þá var ég svo heppinn að hitta á aðra gleraugnaverslun örstutt frá hinni fyrri. Þar voru viðtökurnar dálítið aðrar. Maðurinn svipti upp skúffu með tugum gleraugnaumgerða og fann eina sem passaði. Setti glerin í og ég var kominn út á götu eftir 10 mínútur með gleraugu á nefinu. Mikill léttir!
Framundan eru heilmiklar sviptingar í félagslífinu (a.m.k. miðað við undanfarna 10 daga). Annað kvöld förum við Anders út á krá með öðrum gistivísindamanni og á föstudagskvöld er ég boðinn í 56 áa afmæli Anders heima hjá honum með nokkrum vinum og ættingjum hans. Á laugardagsmorgun fer ég svo til Lassa sem býr í grennd við Lidköping og mun ég taka lest þangað. Kem til baka á sunnudag. Veit því ekki hve mikið ég mun blogga á næstunni.
Lifið heil!
Í morgun kallaði Anders mig inn á skrifstofu til sín ásamt sameiginlegum nemanda okkar til að horfa á myndband sem hann tók á Hornströndum fyrir nokkrum árum. Ástæðan var sú að sjónvarpsstöð vildi fá myndefni til að sýna með umfjöllun um tófuna í Skandinavíu sem dæmi um hugsanlegt fórnarlamb hlýnunar jarðar. Sem ég stóð þarna og horfði á þetta gerðist það skyndilega að annað glerið í gleraugunum mínum hrökk úr festingunni og datt á gólfið. Nánari athugun sýndi að umgerðin var brotin. Ég lagðist nú í tilraunir til lagfæringar því að þetta eru einu gleraugun sem ég er með hér og algjörlega nauðsynleg til að ég geti unnið. Reyndi fyrst að nota límband, síðan lím. Það háði mér auðvitað að ég var að reyna að gera þetta gleraugnalaus! Þetta var auðvitað tilgangslaust.
Þetta hálfkák (eða kannski heilkák?) gekk auðvitað ekki upp svo að ég fór með neðanjarðarlest niður í bæ í leit að gleraugnaverslun. Það er svo skrítið að þegar maður þarf ekki á gleraugnabúð að halda eru þær úti um allt en nú fann ég enga - lengi vel. Á Kóngsgötu fann ég loksins eina. Afgreiðslumaðurinn talaði með mjög sterkum finnskum hreim sem ég átti erfitt með að skilja. Venjulega finnst mér auðveldara að skilja finnlandssænsku en venjulega sænsku en það átti ekki við núna. Það er skemmst frá því að segja að maðurinn var ákaflega neikvæður. Fyrst vildi hann láta gera við þetta en sagðist þurfa að senda gleraugun frá sér og ég fengi þau ekki fyrr en í næstu viku. Ég sagðist ekki geta beðið svo lengi. Þá sagði hann að það væri svo sem möguleiki á því að hann gæti fundið umgerð sem passaði fyrir glerin. Leitaði fyrst í ódýru deildinni en fann ekkert. Fann svo eina umgjörð (dumbrauða!) á 20 þúsund ísl. kr. Sagðist svo sem geta látið mig fá þetta en þegar umgjörðin væri svona dýr væri eins gott að láta skipta um gler líka en þá fengi ég gleraugun ekki fyrr en í næstu viku.
Mér leist ekki á blikuna. Spurði hvort það væri ekki einhver önnur gleraugnaverslun í nágrenninu. Hann sagði að það væri auðvitað gleraugnaverslun í verslunarmiðstöðinni á Hafnargötu (og bandaði eitthvað aftur fyrir sig til að sýna hvar Hafnargata væri). Ég þakkaði fyrir og fór. Þar sem ég vissi auðvitað ekki hvar Hafnargata væri og var ekki með kort af borginni, reyndi ég að finna einhverja götu sem gæti leitt mig á áttina að Hafnargötu. Þá var ég svo heppinn að hitta á aðra gleraugnaverslun örstutt frá hinni fyrri. Þar voru viðtökurnar dálítið aðrar. Maðurinn svipti upp skúffu með tugum gleraugnaumgerða og fann eina sem passaði. Setti glerin í og ég var kominn út á götu eftir 10 mínútur með gleraugu á nefinu. Mikill léttir!
Framundan eru heilmiklar sviptingar í félagslífinu (a.m.k. miðað við undanfarna 10 daga). Annað kvöld förum við Anders út á krá með öðrum gistivísindamanni og á föstudagskvöld er ég boðinn í 56 áa afmæli Anders heima hjá honum með nokkrum vinum og ættingjum hans. Á laugardagsmorgun fer ég svo til Lassa sem býr í grennd við Lidköping og mun ég taka lest þangað. Kem til baka á sunnudag. Veit því ekki hve mikið ég mun blogga á næstunni.
Lifið heil!

0 Comments:
Post a Comment
<< Home