Seinna kvöldið í Boston

Fórum út að borða á stað sem heitir Legal Seafood og er í nokkurra mínútna fjarlægð frá hótelinu okkar í tilefni af 2 x 28 ára afmæli yðar einlægs. Fengum okkur ítalskan sjávarrétta antipasto sem var afar vel heppnað. Ásta fékk sér svo sjávarrétta-ravioli en ég fékk mér humar. Ásta var ánægð með sinn mat en ég hafði staðið í þeirri meiningu að humarinn yrði löðrandi í hvítlauksolíu en svo var alls ekki. Hins vegar fylgdi bráðið smjör með sem Ásta segir mér að sé algengt á Norður-Ítalíu. Mér fannst það hins vegar ekki passa vel saman og því sleppti ég smjörinu. Humarinn var því frekar þurr en þó bragðgóður.

Í eftirrétt fékk Ásta sér grappa (hún er alltaf að leita að hinu fullkomna grappa en sú leit hefur ekki borið árangur enn þá) en ég fékk mér írskt kaffi - eða pantaði það að minnsta kosti. Hins vegar reyndist vera búið að klína kanil á glasbarminn og rjóminn var einhver skonar grænmetiskvoða sem bráðnaði ofan í kaffið svo að ég missti lystina á því.

Þrátt fyrir allt þetta var kvöldið hið ánægjulegasta. Þjónninn okkar hét Anton (Tony) Vadimovitch Mcayev og var ættaður frá Svartahafsströnd Úkraínu. Þaðan flutti hann 5 ára til Austur-Þýskalands þar sem faðir hans var í setuliði Rauða hersins þar til Berlínarmúrinn var rifinn þrem árum síðar. Þá flýði fjölskyldan vestur yfir og settist loks að í Minnesota. Tony flutti svo með kærustunni til Boston fyrir tveim árum og líkar vel hér. Tony fór í fyrsta sinn í 19 ár í heimsókn til Úkraínu í fyrrasumar og hitti þá afa sína og ömmur. Hugsið ykkur að hitta ekki barnabörnin í allan þennan tíma!

Á næsta borði við okkur voru öldruð hjón og kona á fertugsaldri. Ég komst ekki hjá því að heyra sumt af því sem þar var rætt. Sú "unga" hafði orðið að mestu. Hún reyndist vera flugmaður sem hafði lært að fljúga í flughernum og tekið þátt í fyrra Íraksstríðinu. Núna vinnur hún hjá flugfélagi. Launin eru lág enda er nóg af fyrrverandi flughersflugmönnum semeru eru að leita sér að vinnu hjá almennum flugfélögum. Hins vegar eiga margir þeirra við áfengis- og eiturlyfjafíkn að stríða og hún sagði ýmislegt fróðlegt um það hvernig þeir reyna að fela það fyrir vinnuveitendum sínum.

Eins og ég sagði: Ánægjulegt kvöld. Höldum áfram til Guatemala á morgun um hádegisbil. Verðum komin þangað kl. 19:15 að staðartíma sem er um 1:15 að morgni laugardags á Íslandi enda 6 klst tímamunur. Annað hvort tökum við leigubíl til Antigua eða fáum skutlubíl frá skólanum - það er ekki komið á hreint.

Lifið heil!