Veikindi og skjótur bati

Þriðjudagur 3. apríl.

Ég ákvað að reyna að bæta fyrir að hafa ekki útbúið morgunkaffið fyrir Ástu á afmælisdaginn með því að laga kaffið í dag. Ég skreiddist fram úr rúminu og skreiddist er rétta orðið. Sem ég dróst niður stigann var ég að hugsa um hvort ég gæti virkilega verið svona þunnur! Mér fannst ég ekkert hafa drukkið mikið kvöldið áður. Kaffið gerði satt að segja lítið til að hressa mig.

Á leiðinni í skólann var ég fremur slæptur, svo að vægt sé til orða tekið og svo byrjaði “der niedergang” fljótlega eftir að ég kom í skólann. Náði samt að setja texta inn á bloggið áður en kennsla hófst. Kennt er samfleytt frá klukkan 8 til 10 en ég þurfti að fara á salernið á 20 mínútna fresti. Um klukkan hálftíu var ég orðinn svo þreyttur að ég gat varla haldið augunum opnum og mundi ekki einföldustu orð eða beygingar. Miriam bauð mér að ég skyldi fara heim, enda væri ég greinilega með mikinn hita, og við ynnum bara tvo tíma aukalega eftir hádegi daginn eftir í staðinn. Ég ákvað að reyna að þrauka. Í hléinu, kl 10:00-10:30, settist ég þar sem ég gat hallað mér upp að vegg og lokaði augunum. Eftir hlé fórum við Ásta með kennurunum okkar í aðra kirkju þar sem var vaka að þessu sinni. Glæsileg alfombras (teppi) á gólfunum, annað til dýrðar Jesú og hitt til dýrðar Maríu mey. Vorum komin aftur í skólann rétt fyrir 12 svo að ekki var um annað að ræða en að ganga heim. Ég hef sjaldan verið jafnfeginn og þegar ég skreyddist upp í rúm. Ég fann að ég var með mikinn hita. Svaf nánast samfleytt í eina og hálfa klukkustund og vaknaði mun hressari. Fann meira að segja til svengdar. Við skruppum því hérna yfir götuna á okkar venjulega hádegisverðarstað og fengum okkur Plato típico. Ég lét pylsuna eiga sig og hluta af ostinum en borðaði megnið af hinu. Greinilega hressari og hitinn minni.

Það þýðir víst lítið að velta sér upp úr öllum möguleikunum á því hvernig ég hef veikst.

Eftir hádegisverðinn lagðist ég aftur í bælið er var þó nógu hress til að horfa á sjónvarpið, CNN og Fox News. Maður verður bara að horfa á Fox News öðru hverju til að heyra í þessum fanatísku hægri mönnum og fá þeirra sýn á heiminn.

Svo hringdi Hersteinn til að óska mömmu sinni til hamingju með afmælið og þá varð hún verulega hamingjusöm!

Við höfðum mælt okkur mót við Scott og Anne kl. 17 á rosalega fínum veitingastað niðri í miðbæ, Don Rodrigo heitir hann, til að fá okkur bjór. Þau borðuðu svo hjá fjölskyldunni þar sem þau búa.

Á heimleiðinni komum við við í verslun og keyptum jógurt svo að ég gæti borðað eitthvað um kvöldið. Fengum góðan nætursvefn og þegar ég vaknaði í morgun, miðvikudag, var ég eins og nýr maður. Sólarhringsveiran á bak og burt.

Hins vegar er bloggið styttra en venjulega því að ég var ekki í miklu stuði til að skrifa í gær. Kannski meira á morgun eða hinn?

Lifið heil!