Enn við ströndina
Miðvikudagur, 9. apríl
Við fórum í bæinn upp úr kl 18 í gær og ætluðum að rölta um og fara kannski á krá og fá okkur einn fordrykk áður en við færum að borða. Við höfðum séð auglýsta margarítukokteila á einum staðnum og þá kviknaði sú hugmynd að fá sér einn slíkan. En fljótlega kom í ljós að það var ekki hlaupið að því að fá margarítu á venjulegum börum og veitingahúsin voru flest ekki búin að opna dyr sínar enn þá. Við gengum því til baka að kránni þar sem við höfðum séð margarítur auglýstar. Þar reyndist ráða ríkjum írsk dama á fertugsaldri sem búin er að vera hér í borginni í 4 ár. Fædd á Norður-Írlandi en hafði búið í Dublin í 6 ár áður en hún flutti hingað. Mjög ánægð hér, sagði hún. Henni til skemmtunar þetta kvöldið var keðjureykjandi Englendingur frá Manchester, líklega rúmlega fimmtugur, með grátt hár sem náði niður á mitt bak. Hann sagðist vera búsettur í Barcelona en ynni sjálfstætt fyrir arftaka Cunard (man ekki nýja nafnið) sem rekur allmörg skemmtiferðaskip. Hann sagðist hafa komið sem slíkur til Reykjavíkur i október s.l. og til Grænlands í sömu ferð. Var nýkominn úr Karíbahafi. Ég gleymdi að spyrja hann hvað hann gerði en eftir á að hyggja er hann sennilega tónlistarmaður. Hann var kominn hingað til Cadequés til að “chilla” í nokkra daga. Hvorugt þeirra var hrifið af Barcelona, sögðu hana allt of stóra. Hvers vegna hann kaus að búa í Barcelona veit ég ekki. Aðrir gestir komu ekki á staðinn meðan við vorum þar.
Við komumst að þvi að dæmigerðir spænskir veitingastaðir voru ekki opnaðir fyrr en í fyrsta lagi um 19:30 og flestir sennilega seinna. Í kvöld ætlum við því að vera seinna á ferðinni svo að við þurfum ekki að borða ítalskt eins og í gær.
Við náum ekki internettengingu á herberginu svo að ég fór niður í lobbýið í gærkvöldi til að fara á netið. Rétt upp úr hálfellefu, þegar bara ég og næturvörðurinn vorum eftir þarna, kom þýskt par um tvítugt og baðst gistingar. Þau voru gersamlega mállaus á spænsku og næturvörðurinn gat hvorki talað ensku né þýsku. Þau sneru sér í örvæntingu sinni til mín og ég gerðist túlkur þeirra. Það gekk ljómandi vel og ég gat meira að segja vísað þeim á bílskýlið og kennt þeim á það – þau voru auðvitað á Mercedes Benz. Mikið rosalega munar miklu að geta bablað dálítið á málinu! Það minnir mig á síðasta kvöldið okkar Ástu í Molló. Við vorum að borða á hótelinu þegar þangað komu bresk hjón með dóttur sinni sem var um eða rúmlega tvítug. Þau voru svo gjörsamlega mállaus að þau skildu ekki einu sinni orðið “vino” þegar þau voru spurð hvort þau vildu vín með matnum. Að endingu var dóttir hóteleigandans sótt því að hún talar dálitla ensku. Annars var dálítið gaman að hlusta á þau ræða það mikla vandamál að þau gátu ekki keypt hálfa flösku af hvítvíni fyrir þau þrjú, aðeins heila flösku. Eftir miklar umræður lýsti faðirinn því yfir að hann mundi bjarga málinu með því að drekka tvö glös og þær eitt glas hvor um sig og þá væri málið nánast leyst. Með það pöntuðu þau heila flösku af hvítvíni sem kostaði hvorki meira né minna en 450 kr.
Í dag erum við búin að fara í tvo góða göngutúra. Fyrst gengum við norður fyrir bæinn að húsinu sem Salvador Dalí bjó í siðustu áratugi ævinnar. Það er núna safn en við skoðuðum það ekki því að það þarf að panta skoðunarferð með fyrirvara. Það er auðvelt að skilja hvers vegna hann kaus að búa þarna, fallegur lítill vogur á afviknum stað og mikið af stórum trjám í kring sem skýldu húsi og garði fyrir forvitnum augum á landi.
Eftir að hafa fengið okkur tapas í hádegisverð og lesið Financial Times, þar sem fjallað er um efnahagsástandið á Íslandi á tiltölulega jákvæðan hátt, hvíldum við okkur á hótelinu í klukkustund áður en við fórum í annan göngutúr, í þetta sinn meðfram ströndinni suður fyrir bæinn. Einhvern tíma hafa hlíðarnar þarna allar verið í ræktun því að sjá má að þarna eru manngerðir stallar um allt, en nokkuð er um liðið síðan hætt var að halda þeim við. Hvað skyldi hafa verið ræktað þarna? Okkur duttu helst í hug ólífutré því að við sáum fáein vaxa þarna villt, þótt ekki væru þau mörg. En gaman væri að vita það með vissu.
Í dag hefur verið skýjað en hann hefur hangið þurr. Þetta var rosalega þægilegt gönguveður og minnti helst á góðan sumardag á Íslandi. Okkur dettur helst í hug að hitinn hafi verið ca 18°C síðdegis en þar sem ekki var sólskin var þetta mjög þægilegt. Samkvæmt veðurspánni í gær átti þetta svæði að vera nokkurn veginn eina þurra svæðið á Spáni og það virðist hafa ræst. Hins vegar á að rigna á morgun en svo á að vera þurrt og jafnvel sólskin um næstu helgi.
Við erum ekki enn búin að gera það upp við okkur hvort við verðum hér áfram eina eða fleiri nætur eða færum okkur um set. Það verður ákveðið á næstu klukkustundum en ákvörðunin fer líklega ekki á bloggið fyrr en á morgun!
Lifið heil!
PS: Þegar þessum skrifum lýkur kl 18:15 að spænskum tíma er komið sólskin og það nær inn á svalirnar okkar!
Við fórum í bæinn upp úr kl 18 í gær og ætluðum að rölta um og fara kannski á krá og fá okkur einn fordrykk áður en við færum að borða. Við höfðum séð auglýsta margarítukokteila á einum staðnum og þá kviknaði sú hugmynd að fá sér einn slíkan. En fljótlega kom í ljós að það var ekki hlaupið að því að fá margarítu á venjulegum börum og veitingahúsin voru flest ekki búin að opna dyr sínar enn þá. Við gengum því til baka að kránni þar sem við höfðum séð margarítur auglýstar. Þar reyndist ráða ríkjum írsk dama á fertugsaldri sem búin er að vera hér í borginni í 4 ár. Fædd á Norður-Írlandi en hafði búið í Dublin í 6 ár áður en hún flutti hingað. Mjög ánægð hér, sagði hún. Henni til skemmtunar þetta kvöldið var keðjureykjandi Englendingur frá Manchester, líklega rúmlega fimmtugur, með grátt hár sem náði niður á mitt bak. Hann sagðist vera búsettur í Barcelona en ynni sjálfstætt fyrir arftaka Cunard (man ekki nýja nafnið) sem rekur allmörg skemmtiferðaskip. Hann sagðist hafa komið sem slíkur til Reykjavíkur i október s.l. og til Grænlands í sömu ferð. Var nýkominn úr Karíbahafi. Ég gleymdi að spyrja hann hvað hann gerði en eftir á að hyggja er hann sennilega tónlistarmaður. Hann var kominn hingað til Cadequés til að “chilla” í nokkra daga. Hvorugt þeirra var hrifið af Barcelona, sögðu hana allt of stóra. Hvers vegna hann kaus að búa í Barcelona veit ég ekki. Aðrir gestir komu ekki á staðinn meðan við vorum þar.
Við komumst að þvi að dæmigerðir spænskir veitingastaðir voru ekki opnaðir fyrr en í fyrsta lagi um 19:30 og flestir sennilega seinna. Í kvöld ætlum við því að vera seinna á ferðinni svo að við þurfum ekki að borða ítalskt eins og í gær.
Við náum ekki internettengingu á herberginu svo að ég fór niður í lobbýið í gærkvöldi til að fara á netið. Rétt upp úr hálfellefu, þegar bara ég og næturvörðurinn vorum eftir þarna, kom þýskt par um tvítugt og baðst gistingar. Þau voru gersamlega mállaus á spænsku og næturvörðurinn gat hvorki talað ensku né þýsku. Þau sneru sér í örvæntingu sinni til mín og ég gerðist túlkur þeirra. Það gekk ljómandi vel og ég gat meira að segja vísað þeim á bílskýlið og kennt þeim á það – þau voru auðvitað á Mercedes Benz. Mikið rosalega munar miklu að geta bablað dálítið á málinu! Það minnir mig á síðasta kvöldið okkar Ástu í Molló. Við vorum að borða á hótelinu þegar þangað komu bresk hjón með dóttur sinni sem var um eða rúmlega tvítug. Þau voru svo gjörsamlega mállaus að þau skildu ekki einu sinni orðið “vino” þegar þau voru spurð hvort þau vildu vín með matnum. Að endingu var dóttir hóteleigandans sótt því að hún talar dálitla ensku. Annars var dálítið gaman að hlusta á þau ræða það mikla vandamál að þau gátu ekki keypt hálfa flösku af hvítvíni fyrir þau þrjú, aðeins heila flösku. Eftir miklar umræður lýsti faðirinn því yfir að hann mundi bjarga málinu með því að drekka tvö glös og þær eitt glas hvor um sig og þá væri málið nánast leyst. Með það pöntuðu þau heila flösku af hvítvíni sem kostaði hvorki meira né minna en 450 kr.
Í dag erum við búin að fara í tvo góða göngutúra. Fyrst gengum við norður fyrir bæinn að húsinu sem Salvador Dalí bjó í siðustu áratugi ævinnar. Það er núna safn en við skoðuðum það ekki því að það þarf að panta skoðunarferð með fyrirvara. Það er auðvelt að skilja hvers vegna hann kaus að búa þarna, fallegur lítill vogur á afviknum stað og mikið af stórum trjám í kring sem skýldu húsi og garði fyrir forvitnum augum á landi.
Eftir að hafa fengið okkur tapas í hádegisverð og lesið Financial Times, þar sem fjallað er um efnahagsástandið á Íslandi á tiltölulega jákvæðan hátt, hvíldum við okkur á hótelinu í klukkustund áður en við fórum í annan göngutúr, í þetta sinn meðfram ströndinni suður fyrir bæinn. Einhvern tíma hafa hlíðarnar þarna allar verið í ræktun því að sjá má að þarna eru manngerðir stallar um allt, en nokkuð er um liðið síðan hætt var að halda þeim við. Hvað skyldi hafa verið ræktað þarna? Okkur duttu helst í hug ólífutré því að við sáum fáein vaxa þarna villt, þótt ekki væru þau mörg. En gaman væri að vita það með vissu.
Í dag hefur verið skýjað en hann hefur hangið þurr. Þetta var rosalega þægilegt gönguveður og minnti helst á góðan sumardag á Íslandi. Okkur dettur helst í hug að hitinn hafi verið ca 18°C síðdegis en þar sem ekki var sólskin var þetta mjög þægilegt. Samkvæmt veðurspánni í gær átti þetta svæði að vera nokkurn veginn eina þurra svæðið á Spáni og það virðist hafa ræst. Hins vegar á að rigna á morgun en svo á að vera þurrt og jafnvel sólskin um næstu helgi.
Við erum ekki enn búin að gera það upp við okkur hvort við verðum hér áfram eina eða fleiri nætur eða færum okkur um set. Það verður ákveðið á næstu klukkustundum en ákvörðunin fer líklega ekki á bloggið fyrr en á morgun!
Lifið heil!
PS: Þegar þessum skrifum lýkur kl 18:15 að spænskum tíma er komið sólskin og það nær inn á svalirnar okkar!
posted by PH at 10:13 AM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home