Afmælisdagur Sigmundar

Sunnudagur 6. apríl 2008

Í dag er afmælisdagur Sigmundar frænda og óskum við Ásta honum innilega til hamingju með það! Jafnframt trúi ég og treysti að hann sé búinn að jafna sig á innrás kvenleggs ættarinnar fyrir skemmstu!

Sem ég skrifa þessar línur situr Ásta fyrir framan sjónvarpið og horfir á Ólaf Stefánsson keppa fyrir Ciudad Real á móti Hamborg. Stefánsson er greinilega í miklum metum og er látinn taka öll vítaköstin.

Við borðuðum hér á hótelinu í gær, enda í demi-pension. Forrétturinn sem við pöntuðum bæði var mjög góður, grillaður geitaostur á saladi. Aðalrétturinn var síðri en meðlætið með honum var ekki mikið. Ásta fékk sér lókal pylsu með baunum og það var það sem hún fékk, engin sósa og ekkert grænmeti. Ég pantaði mér svínakjöt og kartöflu og það fékk ég en að auki var örlítil sósa sem gerði gæfumuninn. Annars var kjötið mjög gott, rétt mátulega steikt (örlítið rautt innst).

Við vöknuðum í sól í morgun og eftir morgunverð var haldið í bílferð um héraðið. Ókum stóran hring samkvæmt tillögu sem við fundum á herberginu. Þetta er mjög fjöllótt og oft snarbratt niður frá veginum enda ókum við að jafnaði á 30-40 km hraða, stundum hægar. Á leiðinni stoppuðum við á stað sem heitir Rocabruna (enda jarðvegurinn rauðfjólublár) og gengum upp á hæð þar sem er gamall kastali, eða réttara sagt rústir kastala, sem er frá Sturlungaöld. Þetta var góður göngutúr sem reyndi dálítið á. Á leiðinni gengum við um engi með hvítum kúm og kálfum þeirra. Þótt þær væru kraftalegar, kýrnar, og vel hyrndar, reyndust þær mestu gæðablóð. En lyktin var kunnugleg og við vorum bæði sammála um að þetta rifjaði upp gamla, góða daga þegar maður var að sækja kýrnar í sveitinni.

Næst ókum við til þorps sem heitir Beget. Þar fengum við okkur hádegisverð á stað sem var byggður árið 1512, þótt hann hafi reyndar ekki verið veitingastaður nema í 20 ár. Húsið bar aldurinn vel enda tiltölulega nýuppgert og hefur sjálfsagt verið gert upp oft á þessum 500 árum. Það vakti reyndar athygli okkar á þessari ferð að það var mikið um nýlega uppgerð hús í þorpunum. Það virðist ríkja almenn velmegun á svæðinu. Þótt vegirnir séu sumir hverjir svo litlir að þeir sjáist ekki á venjulegum kortum eru þeir allir malbikaðir. Já, meðal annarra orða: Við tókum eftir því í gær þegar við komum yfir skarðið frá Frakklandi að einbreiður vegurinn breyttist í tvíbreiðan veg með línu á miðjum vegi þegar yfir til Spánar var komið. Öðru vísi mér áður brá því að fyrir 31 ári, þegar við vorum síðast á ferð í Pýreneafjöllum, breyttist þokkalega malbikaður vegur Frakklandsmegin í nánast ónýtan veg Spánarmegin. Auðvitað má ekki gleyma því að Spánn hefur verið mikill styrkþegi frá Evrópusambandinu undanfarin 20 ár en Frakkland hefur lítið fengið nema til að niðurgreiða rauðvínsframleiðslu og til að borga bændum fyrir að rækta ekki landið sitt!

Við vorum komin aftur á hótelið um kl. 17:30 og þótt við höfum verið meira og minna akandi í allan dag reyndist heildaraksturinn ekki vera nema 117 km, enda farið hægt yfir. Kvöldverður er ekki fyrr en kl. 20:30 svo að við höfum góðan tíma til að skola af okkur ferðarykið, skrifa blogg og slappa af fyrir matinn. Sem við sitjum hér upp á herbergi hefur þoka nálgast okkur úr norðri og nú eru allir fjallatoppar horfnir. Vonandi eru ekki miklar breytingar á veðri í aðsigi því að þetta hefur verið svo frábært.

En hér læt ég staðar numið.

Lifið heil!