Ferðalok

Við létum vekja okkur fimmtudaginn 23. mars kl. 5:30 og kláruðum þá að ganga frá töskunum. Fengum okkur morgunmat og vorum komin út í flugvallarskutluna kl. 6:50. Þetta er ekki nema 5 mínútna ferð út á völl svo að við vorum komin í tæka tíð. Ég hafði farið daginn áður og borgað brottfararskattinn, 26 dollara á mann, svo að við gátum tékkað okkur strax inn. Innskráning og vopnaleit tók skamma stund (þar töpuðum við tvennum skærum sem gleymst hafði að taka úr snyrtiveski) og við höfðum nógan tíma áður en við vorum kölluð um borð í vélina. "Landfestar" voru leystar 5 mínútum fyrir áætlaðan brottfarartíma (sem var 9:30) og vélin fór í loftið nánast á réttum tíma. Ferðin til Los Angeles tók nákvæmlega 6 klukkustundir. Okkur var boðið að kaupa heyrnartól á 2 dollara til að geta fylgst með kvikmyndinni "Meet the Stones" en þegar ég ætlaði að borga með colones þá neitaði American Airlines að taka við svoleiðis rusli. Ekki vildu flugfreyjurnar heldur taka við kreditkorti, kannski vegna þess hve upphæðin var lág. Ásta var hins vegar búin að taka plastið utan af sínum heyrnartólum svo að hún fékk að halda þeim en ég fékk engin. Ég náði að dotta á leiðinni, hef e.t.v. sofið allt að tvo tíma, en Ásta svaf ekkert, kannski vegna þess að hún var að horfa á kvikmyndina sem var ekki þess virði, sagði hún (kannski til að hugga mig?). Á leiðinni fengum við pappíra til að fylla út og skila við komuna til Los Angeles. Þeir voru á spænsku svo að við báðum um að fá þá á ensku. Eftir nokkurt þóf tókst flugfreyjunum að finna pappíra á ensku. Ég tók eftir því að þeir voru öðru vísi en þeir sem við höfðum fengið á leiðinni frá Íslandi til USA en hugsaði ekki meira um það.

Til Los Angeles vorum við sem sé komin kl. 13:30 að staðartíma. Í vegabréfaskoðuninn kom auðvitað í ljós að við vorum með pappíra ætlaða þeim sem þurfa vegabréfsáritun inn í Bandaríkin svo að við þurftum að fylla út nýja pappíra. Örlítil töf þar eftir hálftímabiðröð. Það tók okkur svo 2 klst samtals að komast í gegnum vegabréfaskoðun og tollskoðun, skila af okkur töskunum, komast af terminali 4 á terminal 2, tékka okkur inn þar og fara í gegnum vopnaleitina, áður en við gátum sest niður og slappað af. Þá hringdum við í Herstein til að láta hann vita af ferðum okkar.

Vélin til London var búin að leysa landfestar vel í tæka tíð fyrir áætlaða brott förog fór í loftið á réttum tíma, kl. 17:15 að staðartíma. Þetta var Airbus vél, alveg eins og sú sem við höfðum farið með frá London á sínum tíma. Afskaplega þægileg vél að sitja í. Vélin tók á loft í vesturátt en það var svo merkilegt að hún hækkaði sig lítið áður en hún rétti sig af og manni fannst hún fara furðulega hægt. Út um gluggann sáum við strandlengjuna norður af Los Angeles og vélin flaug lægra en fjallstopparnir þar, sem eru ekki mjög háir. Vélin hélt áfram furðulengi út á Kyrrahafið áður en hún tók víða vinstri beygju og við snerum í vestur og komum aftur inn yfir ströndina. Enn vorum við furðulágt á lofti. Eftir þetta tók ég aldrei eftir því að við hækkuðum okkur en þegar við vorum komin langleiðina til Salt Lake City vorum við samt komin í rúmlega 33 þúsund fet. Við flugum sunnar núna en á vesturleiðinni, fórum yfir Hudsonflóa sunnarlega, yfir Quebec og sunnan við Baffineyju. Yfir Grænland komum við vel sunnan við Nuuk en á vesturleiðinni höfðum við farið yfir Syðri Straumfjörð. Lentum svo loks í London eftir tæplega 11,5 klst flug. Mér tókst ekki að sofna á leiðinni en Ásta náði að sofa í 2-3 tíma.

Á Heathrow þurftum við að taka við farangrinum en gátum ekki tékkað hann inn aftur fyrr en kl. 5 síðdegis, svo að við sátum með hann í rólegheitunum. Enn vorum við tiltölulega hress, þrátt fyrir lítinn svefn.

Vélin heim átti að fara í loftið kl. 20:35 en henni seinkaði um tæplega einn og hálfan tíma. Þá var nú nokkuð farið að draga af mér og ég náði að sofna í klukktíma á leiðinni. Við fengum greinilega meðvind því að ferðin tók aðeins tvo tíma og 40 mínútur, vorum lent klukkustund á eftir áætlun. Hersteinn sótti okkur út á völl og við vorum komin heim kl. 1:30 um nóttina. Þá voru liðnar 36,5 klst síðan við fórum af hótelinu í San José.

Vel heppnuð ferð á enda!