Laugardagskvöld
Fékk að sofa út í morgun. Engir verkamenn fyrir utan gluggann. Drattaðist fram úr um 9-leytið og uppgötvaði að allir aðrir á hótelinu höfðu vaknað á sama tíma, ef dæma mátti eftir fjöldanum í morgunverðarsalnum. Endaði með því að finna mér borð úti á svölum þar sem mestu reykháfarnir héldu til. Veðrið var ekki eins gott og í gær og því var ég frekar fljótir að slokra í mig morgunmatnum og koma mér aftur upp á herbergi. Hélt svo áfram að vinna við greinina til hádegis.
Á mínútunni 12 á hádegi gekk ég af stað áleiðis til Sickla. Leiðin lá suður eftir Drottninggötu og síðan eftir endilöngum Gamla Stan og svoí austur meðfram vatninu, fram hjá ferjulægjum og fleira. Síðan í suður uns komið var til þess sem ég hélt að væri Sickla. Gatan (Atlasvagen) þar sem íbúðin er, sást ekki á kortinu en ég sá að á kortinu voru nokkrar götur sem ekki virtust hafa nafn svo að ég ákvað bara að rölta um og reyna að finna götuna. Rakst svo á ungan mann (stjórnmála- og hagfræðingur) með barn í vagni sem ég spurði til vegar. Hann kannaðist ekkert við þessa götu en sagði mér að í rauninni væri ég ekki í Sickla heldur í næsta hverfi (hvers vegna allt er kallað Sickla þetta og Sickla hitt úr því að þetta var ekki í Sickla verða skipuleggjendur svæðisins að eiga við guð sinn á efsta degi). Loks fann ég hið raunverulega Sickla en þá var ég því miður kominn út af vasakortabókinni minni! Þarna var verslanamiðstöð og úr því að klukkan var orðin 2 ákvað ég að fá mér grænmetisböku og rölta svo um svæðið í leit að bókabúð þar sem ég gæti stolist til að skoða kort af Stokkhólmi. Það tókst að lokum og þá uppgötvaði ég að ástæða þess að gatan "mín" var ekki á kortinu var einfaldlega sú að ég var kominn út úr Stokkhólmi! Sickla er sem sé ekki hverfi í Stokkhólmi og kortið sem ég stalst til að skoða í búðinni náði aðeins um 200 m austar en kortabókin mín en það gerði gæfumuninn. Fann svo götuna og loks húsið. Þetta er háhýsi, 10-15 hæða hátt (gleymdi að telja hæðirnar) og er efst uppi á hæð svo að ég þarf að vera fjandi óheppinn ef mín íbúð er ekki með þokkalegt útsýni.
Þegar hér var komið sögu fannst mér ég vera alveg búinn að ganga nóg svona á einum degi og ætlaði að finna mér lest (vissi að neðanjarðarlestirnar ganga ekki þangað) inn í miðbæ. En þar sem ég sá hvargi lestarstöð ákvað ég bara að ganga til baka. Þegar ég kom að ferjulæginu var ein ferjan frá Finnlandi nýkomin og farþegar komnir í land. Ekki voru allir í góðu ástandi. Þarna var ungur maður, á að giska þrítugur, sem átti í nokkrum erfiðleikum. Hann var ákaflega vel klæddur - jakkafötin hans voru greinilega rokdýr. Hann hafði sveiflað töskunni sinni (sem var svona eins og frekar stór íþróttataska) yfir aðra öxlina en þar sem þyngdardreifingin hafði áhrif á jafnvægispunktinn leiddi það til þess að hann gekk bara í hringi. Göngustígurinn þarna var svona þrír metrar á breidd og það var einmitt þvermál hringsins sem hann gekk svo að aðrir göngumenn urðu að bíða færis til að komast áfram, svona eins og þegar menn ganga í gegnum hringdyrnar í Kringlunni. Hann var með lokið augun svo að ég er ekki viss um að hann hafi áttað sig á að vegalengdin sem hann lagði að baki var takmörkuð. Svo var það finnski hópurinn, einn karl og þrjár konur, öll um sextugt. Karlinn var greinilega giftur einni konunni en henni hafði víst mislíkað eitthvað hversu kumpánlegur hann var við vinkonur hennar, svo að hann fékk að heyra það. Hann ákvað þá að nú væri nóg komið - hann færi bara aftur heim til Finnlands! Konan reyndi að hanga í honum til að halda aftur af honum en hann lét það ekki á sig fá og dró hana á eftir sér - vinkonurnar héldu í humátt á eftir þeim þótt það væri ekki stefnan sem þær óskuðu eftir að taka. Þegar ég sá síðast til þeirra var karlinn að reyna að sannfæra verðina við ferjuna um að hleypa sér aftur um borð en það virtist ekki falla í góðan jarðveg.
Já, þau eru mörg þessi litlu ævintýri úti í hinum stóra heimi.
Var svo kominn heim aftur kl. 5 eftir að hafa verið meira og minna á göngu í 5 klst sem er sennilega persónulegt met síðust 5 árin eða svo. Fékk mér góða sturtu og horfði á BBC World um uppbyggingu í Sierra Leone. Góður þáttur.
Býst við því að skreppa hér út í Drottninggötu á eftir til að fá mér kvöldmat. Stefni svo að því að vinna áfram í greininni í kvöld.
Vona að allt mitt fólk (í orðsins víðustu merkingu) hafi það gott hvar sem það er statt í heiminum.
Á mínútunni 12 á hádegi gekk ég af stað áleiðis til Sickla. Leiðin lá suður eftir Drottninggötu og síðan eftir endilöngum Gamla Stan og svoí austur meðfram vatninu, fram hjá ferjulægjum og fleira. Síðan í suður uns komið var til þess sem ég hélt að væri Sickla. Gatan (Atlasvagen) þar sem íbúðin er, sást ekki á kortinu en ég sá að á kortinu voru nokkrar götur sem ekki virtust hafa nafn svo að ég ákvað bara að rölta um og reyna að finna götuna. Rakst svo á ungan mann (stjórnmála- og hagfræðingur) með barn í vagni sem ég spurði til vegar. Hann kannaðist ekkert við þessa götu en sagði mér að í rauninni væri ég ekki í Sickla heldur í næsta hverfi (hvers vegna allt er kallað Sickla þetta og Sickla hitt úr því að þetta var ekki í Sickla verða skipuleggjendur svæðisins að eiga við guð sinn á efsta degi). Loks fann ég hið raunverulega Sickla en þá var ég því miður kominn út af vasakortabókinni minni! Þarna var verslanamiðstöð og úr því að klukkan var orðin 2 ákvað ég að fá mér grænmetisböku og rölta svo um svæðið í leit að bókabúð þar sem ég gæti stolist til að skoða kort af Stokkhólmi. Það tókst að lokum og þá uppgötvaði ég að ástæða þess að gatan "mín" var ekki á kortinu var einfaldlega sú að ég var kominn út úr Stokkhólmi! Sickla er sem sé ekki hverfi í Stokkhólmi og kortið sem ég stalst til að skoða í búðinni náði aðeins um 200 m austar en kortabókin mín en það gerði gæfumuninn. Fann svo götuna og loks húsið. Þetta er háhýsi, 10-15 hæða hátt (gleymdi að telja hæðirnar) og er efst uppi á hæð svo að ég þarf að vera fjandi óheppinn ef mín íbúð er ekki með þokkalegt útsýni.
Þegar hér var komið sögu fannst mér ég vera alveg búinn að ganga nóg svona á einum degi og ætlaði að finna mér lest (vissi að neðanjarðarlestirnar ganga ekki þangað) inn í miðbæ. En þar sem ég sá hvargi lestarstöð ákvað ég bara að ganga til baka. Þegar ég kom að ferjulæginu var ein ferjan frá Finnlandi nýkomin og farþegar komnir í land. Ekki voru allir í góðu ástandi. Þarna var ungur maður, á að giska þrítugur, sem átti í nokkrum erfiðleikum. Hann var ákaflega vel klæddur - jakkafötin hans voru greinilega rokdýr. Hann hafði sveiflað töskunni sinni (sem var svona eins og frekar stór íþróttataska) yfir aðra öxlina en þar sem þyngdardreifingin hafði áhrif á jafnvægispunktinn leiddi það til þess að hann gekk bara í hringi. Göngustígurinn þarna var svona þrír metrar á breidd og það var einmitt þvermál hringsins sem hann gekk svo að aðrir göngumenn urðu að bíða færis til að komast áfram, svona eins og þegar menn ganga í gegnum hringdyrnar í Kringlunni. Hann var með lokið augun svo að ég er ekki viss um að hann hafi áttað sig á að vegalengdin sem hann lagði að baki var takmörkuð. Svo var það finnski hópurinn, einn karl og þrjár konur, öll um sextugt. Karlinn var greinilega giftur einni konunni en henni hafði víst mislíkað eitthvað hversu kumpánlegur hann var við vinkonur hennar, svo að hann fékk að heyra það. Hann ákvað þá að nú væri nóg komið - hann færi bara aftur heim til Finnlands! Konan reyndi að hanga í honum til að halda aftur af honum en hann lét það ekki á sig fá og dró hana á eftir sér - vinkonurnar héldu í humátt á eftir þeim þótt það væri ekki stefnan sem þær óskuðu eftir að taka. Þegar ég sá síðast til þeirra var karlinn að reyna að sannfæra verðina við ferjuna um að hleypa sér aftur um borð en það virtist ekki falla í góðan jarðveg.
Já, þau eru mörg þessi litlu ævintýri úti í hinum stóra heimi.
Var svo kominn heim aftur kl. 5 eftir að hafa verið meira og minna á göngu í 5 klst sem er sennilega persónulegt met síðust 5 árin eða svo. Fékk mér góða sturtu og horfði á BBC World um uppbyggingu í Sierra Leone. Góður þáttur.
Býst við því að skreppa hér út í Drottninggötu á eftir til að fá mér kvöldmat. Stefni svo að því að vinna áfram í greininni í kvöld.
Vona að allt mitt fólk (í orðsins víðustu merkingu) hafi það gott hvar sem það er statt í heiminum.
posted by PH at 9:08 AM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home