Komin til San José á ný

Pálmasunnudagur 2009

Klukkan er hálftíu að morgni og við verðum sótt af leigubíl kl. 11:00 til að flytja okkur út á flugvöllinn hér í Drake Bay. Stefnan sett á San José í dag.

Í gær var síðasti heili dagurinn okkar hér og hann átti að vera letidagur. Mestallan morguninn vorum við úti í húsinu hjá Jan og Richard að skoða myndirnar okkar Ástu úr ferðinni. Við erum þau einu sem hafa tekið einhverjar myndir. Þegar við svo ætluðum út í Internet Café fréttum við að þar væri lokað í hádeginu svo að við urðum að biða með það. Alex (sá sem rekur bátaútgerðina) hafði nefnilega boðið öllum hópnum í bátsferð að skoða súluvarp hér skammt frá. Scott ákvað að koma ekki með. Lagt var af stað kl. 13:30 og siglt sem leið lá í áttina að eyjunum þar sem súluvarpið er. Á leiðinni var rennt fyrir fisk og náðust tveir makrílar. Varpið reyndist að mestu vera búið en þó voru bæði fullorðnar súlur og ungar sitjandi í trjám í varpinu. Þarna voru líka freigátufuglar og gaman að sjá rauðan hálsinn á karlfuglunum.

Þegar við vorum búin að skoða varpið var siglt sem leið lá í afskekkta sandvík, sem er aflokuð á alla kanta af klettum. Mjög fallegur staður. Þar fór allt kvenfólkið og ég, ásamt Alex, í land en Richard og Todd fáru út á sjó aftur að veiða ásamt aðstoðarmanni Alex. Alex er alltaf í símanum og hann eyddi fyrstu 20 mínútunum í símanum en svo steinsofnaði hann, enda búinn að vera á ferðinni frá því kl. 5 um morguninn. Við hin fórum í sjóinn. Þegar fiskimennirnar voru búnir að ná í 3 „Jacks“ (fallegur fiskur með gula ugga) var siglt til baka og fiskurinn svo hafður í matinn um kvöldið. Alla þessa leið (um 20 mínútna sigling á fullri ferð) sigldum við meðfram sandströndum með pálmum og öðrum hitabeltisgróðri en ekki einni einustu manneskju. Á einstaka stað voru klettahöfðar sem skipti ströndinni niður í víkur.

Á öllu þessu svæði, Drake Bay, bjó enginn fyrir ca 50 árum. Fyrstu „landnemarnir“ eru núna 60-80 ára. Núna er það 2. kynslóð sem rekur staðinn ef svo má segja og þriðja kynslóðin er að vaxa úr grasi. Landið var á þessum tíma í eigu einhvers bandarísks stórfyrirtækis (sem notaði landið ekki neitt) svo að fólkið settist hér að í óleyfi. En samkvæmt lögunum gildir hefðarréttur þannig að þegar landnemarnir voru búnir að búa hér í ákveðinn tíma eignuðust þeir rétt til áframhaldandi búsetu. Þeir mega hins vegar ekki selja landið en þó gera þeir það og nú eru þeir sem keyptu land af þeim líka komnir með hefðarrétt á landinu. Svo skilst mér að þetta verði allt gefið frjálst eftir 2 ár og þeir sem eiga hefðarrétt munu þá formlega eignast landið. Athyglisvert!

Kl. 17:00

Komin til San José eftir fallegt flug með Twin Otter vél Nature Air flugfélaginu.

Lifið heil!