Á vit ævintýranna

Komin til Boston á leið til Costa Rica. Ferðin var ósköp þægileg. Ég sat við hliðina á ungu, bandarísku pari sem lét eins lítið fara fyrir sér og mögulegt var. Það var hins vegar ekki auðvelt fyrir þau því að náunginn hafði dottið af hestbaki daginn áður og handleggsbrotnað. Hann var í gifsi og leið ömurlega. Flugfreyjurnar færðu honum poka með ís á korters fresti til að kæla handlegginn og þegar leið á ferðina fór honum að líða betur. Fyrir framan mig var læknir sem talaði við þau og ráðlagði þeim um framhaldið sem hjálpaði töluvert.

Ég spurði ungu konuna hvort þeta hefði verið brúðkaupsferð. Hún skríkti og sagði "Not yet."

Þegar við vorum í vegabréfaskoðuninni og búið var að skoða fingraför á öllum 10 fingrum og mynstrið í augunum á okkur að auki hringdi síminn minn. Það reyndist vera systir mín að óska mér til hamingju með afmælið á morgun. Landamæravörðurinn varð hinn grimmasti og tilkynnti mér að hér mætti ekki tala í símann. Þarna voru engin skilti sem tilkynntu að ekki mætti tala í símann. Mig langaði til að segja að þetta væri forsetinn og ég yrði að taka þetta símtal en í staðinn gekk ég spölkorn í burtu áður en ég hélt símtalinu áfram. En manni varð ljóst að maður væri kominn til Bandaríkjanna.

Við gistum á flugvallarhóteli Hilton svo að það tók okkur innan við 10 mínútur að ganga á hótelið innanhúss eftir færiböndum. Þegar við komum inn á herbergið blasti við okkur bakki með rauðvínsflösku, tveim rauðvínsglösum og lítill vasi með fallegum blómum. Þar var líka lítið umslag stílað á "Pall & Asta". Við opnuðum það og þar stóð einfaldlega á kortinu: "Welcome to America". Undirritunin var: "Barack".

Þá vissi ég að ég hefði átt að segja það sem mig langaði til að segja í vegabréfaskoðuninni - að forsetinn væri í símanum - en það var of seint.

Það þurfti ekki mikið ímyndunarafl til að átta sig á að sendendur voru raunverulega Scott og Anne ssem við munum hitta í Costa Rica eftir fáeina daga.

Fengum okkur svo kvöldverð á hótelinu og nú er að verða kominn tími til að fara að sofa enda er klukkan heima orðin rúmlega 2 um nótt en hér er hún bara 10 að kveldi.

Bestu kveðjur úr Vesturheimi!