Landsleikur: Ísland-Svíþjóð!!!

Jæja, þá er hálfleikur í leik Svía og Íslendinga, leikurinn jafn 1-1. En því er ekki að neita að ég ber nokkurn kvíðboga fyrir síðari hálfleik, þegar Íslendingar leika á móti vindi. Annars er athyglisvert að Svíinn sem lýsir leiknum talar jafnmikið um rokið og rigninguna eins og sjálfan leikinn.

Ég bloggaði ekkert í gær. Hafði góða afsökun fyrir því. Það var nefnilega fundur í maltviskísmökkunarklúbb deildarinnar. Þar var ég heiðursgestur - ja, þó ekki meiri heiðursgestur en svo að ég borgaði fyrir mig. Hvers vegna klúbburinn hittist á þriðjudögum veit ég ekki; kannski vegna þess að fólk vill komast snemma heim á föstudögum. Auk þess mun vera bjórklúbbur við deildina sem hittist á föstudögum en þar mun meðalmæting vera 2. Í gær voru hins vegar 9 manns. Kannski var það dæmigert að Svíar voru þar í minnihluta. Þarna voru nefnilega þrír hreinræktaðir Finnar og einn hálfur Finni, einn Ungverji, einn Íslendingur og loks þrír hreinræktaðir Svíar. Menn kaupa maltviskíflöskur (sem þeir fá endurgreiddar) og koma með þær vafðar í pappír eða plast svo að tegundin þekkist ekki. Svo er skammtað í sérstök glös sem mjókka upp, svo að lyktin haldist í glasinu. Þrjár mismunandi tegundir voru prófaðar og ég verða að segja að mér fannst sumir þarna ansi glúrnir að þekkja tegundirnar, ekki síst Anders. Ég sé að ég á mikið ólært! Í lokin borga menn eftir því hvað þeir hafa drukkið. Miðað er við kostnaðarverð svo að sá þeir sem kaupa flöskur fá andvirði þeirra. Þegar búið er að smakka á öllum nýju viskítegundunum er komið með nokkrar "gamlar" flöskur á borðið og menn geta haldið áfram að smakka og bera saman. Þegar menn voru búnir að fá nóg af viskí var dreginn fram bjór. Það kann að koma á óvart að af 9 manns voru 3 konur og þær voru ekki síðri en aðrir að giska á réttu tegundina.

Ég komst ekki af stað heimleiðis fyrr en klukkan var langt gengin í 10 svo að ég ákvað að skija fartölvuna eftir á skrifstofunni. Þegar ég kom neðanjarðarlestinni á Slussen kom í ljós að það var 25 mínútna bið eftir strætó svo að ég ákvað að nota tímann til að fá mér í svanginn. Hinum megin við götuna var Macdonalds staður og þrátt fyrir mótmæli samviskunnar ákvað ég að fá mér bara ostborgara og franskar. Það eru sennilega 10-15 ár síðan ég fékk mér síðast hamborgara á Macdonalds en þegar í ljós kom að herlegheitin kostuðu bara 20 s.kr. (200 ísl. kr.) skildi ég hvers vegna þeir eru svona vinsælir þótt verðið sé væntanlega hærra á Íslandi. Það passaði að þegar ég var búinn með borgarann kom strætó. Þegar heim var komið var lítið annað að gera en að horfa á Frasier og Seinfeld fyrir svefninn! Jú, reyndar þá tók ég sveppina saman og kom fyrir í lpftþéttu íláti. Þurrkunin hafði heppnast vel og ég er núna stoltur eigandi nokkurra gramma af þurrkuðum sveppum! Líklega best að Ásta taki þá með sér heim þegar hún fer héðan seinna í mánuðinum. Hún var reyndar að koma heim til Íslands frá Ítalíu eftir vel heppnaða ferð, fyrst á ráðstefnu í Torino og síðan í stuttu fríu hjá Kristínu vinkonu sinni og Grími í Rómaborg.

Það var svo ósköp þægilegt í morgun að fara upp í deild léttklyfjaður: Engin fartölva um öxl! Vinnan gekk vel. Ég er kominn á töluvert skrið með úrvinnslu og vonast til að vera langt kominn um helgina. En á ég þó eftir að skrifa sjálfa greinina en ég veit þó nokkurn veginn hvað þar mun standa. Þegar ég verð búin með drög að henni mun ég snúa mér að næstu grein því að af nógu er að taka!

Hér við deildina eru miklir dýravinir. Að minnsta kosti tveir eru með hundana sína inni á herbergjum hjá sér og ein daman er með kanínu!!! Annar hundurinn er afskaplega mikill persónuleiki. Þetta mun vera belgískur fjárhundur, svipaður íslenska hundinum en minni og með jafnvel enn sperrtari rófu. Eigandinn er alltaf með dyrnar opnar en dálítið net fyrir, ekki meira en 30 cm hátt en hundurinn virðir það og fer ekki út fyrir. Hann er hins vegar dálítið geltinn þegar fólk fer hjá og þegar eigandinn bregður sér frá í meira en 5-10 mínútur ýlfrar hann heil ósköp. Mikil félagsvera. Stundum heyri ég gelt ofan af næstu hæð svo að þetta eru líklega ekki einu hundarnir í húsinu. En þótt þeir þurfi að halda sig inni á skrifstofu eigandans er það þó örugglega skömminni skárra en að vera einir heima, eins miklar félagsverur og þeir eru.

Ég var kominn á strætóstöðina á Slussen kl. 18:15. Sá þá að strætó hafði farið 3 mínútum áður og að 27 mínútur væru í næsta strætó. Datt í hug að skreppa í Co-op hinum megin við götuna. Þegar inn í húsið var komið reyndust miklar krókaleiðir í Co-opið og áttaði mig síðar á því að verslunin var raunverulega beint undir strætisvagnastöðinni þar sem ég tek vagninn. Keypti mér brauð, mjólk og ost og lét það nægja í bili enda vildi ég alls ekki missa af strætó. Nokkur biðröð var við kassann en ég var þó kominn vel fyrir réttan tíma á strætóstöðina. Þarna voru líka nokkur kunnugleg andlit svo að ég var viss um að hafa ekki misst af vagninum. En klukkan varð 18:42 og síðan 18:45 og síðan 18:50. Ekki kom vagninn. Hann átti að koma 18:42! Athugaði hvenær næsti vagn kæmi. Það var 19:15. Og það stóðst! Það var sem sé enginn vagn í meira en klukkutíma! Þessu hefði ég aldrei trúað upp á Svía nema vegna þess að ég hafði lent í þessu einu sinni að morgni dags en þá var munurinn sá að aðeins voru 10 mínútur á milli vagna þannig að aukabiðin varð aðeins 10 mínútur. Við vorum þarna nokkur sem vorum orðin ansi samanbitin í framan þegar vagninn loksins kom!

Nú, hér er ég sem sé og leikurinn er búinn. Ísland tapaði 1-2 en ég verð nú bara að segja að Íslendingar voru heilmikið með boltann og voru eiginlega óheppnir að skora ekki annað mark. Það verður gaman að hitta Svíana í fyrramálið!

Lifið heil!