Seinna á laugardagskvöldi

Var að koma heim frá því að fá mér að borða. Fékk mér sérrétt staðarins sem var nautakjöt, steiktur laukur og steiktir kartöfluteningar ásamt einhvers konar sósu og hrárri eggjarauðu. Hefði mátt vera meira af kjöti og lauk en minna af kartöflum. Svíar eru miklar kartöfluætur!

Sat þarna og fylgdist með samferðafólki mínu. Beint á móti mér en í prófíl voru hjón sem sátu hlið við hlið en á móti þeim sat kona sem var eldri en þau en ég var ekki viss um hvort hún væri systir konunnar eða móðir hennar. Þegar reikningurinn kom og hún borgaði sinn hlut í honum komst ég að þeirri niðurstöðu að hún væri systir en ekki móðir. Stuttu eftir að þjónninn tók peningana lagði eiginkonan höndina á læri eiginmannsins og hvíslaði einhverju að honum en hann strauk framhandlegginn á henni á móti. Þetta er mín túlkun á því sem þarna fór fram:

Hún: Í kvöld er laugardagskvöld, þú manst hvað við gerum á laugardagskvöldum.

Hann: Alveg rétt. Í gærkvöldi var föstudagskvöld og þú varst of þreytt. Á morgun er sunnudagskvöld og við þurfum bæði að vakna snemma morguninn eftir. Það sama á við um mánudag, þriðjudag, miðvikudag og fimmtudag. Eins gott að koma sér heim fljótlega.

Hver segir að það sé leiðinlegt að fara einn út að borða ef maður hefur augun opin og gott ímyndunarafl?

Laugardagskvöld

Fékk að sofa út í morgun. Engir verkamenn fyrir utan gluggann. Drattaðist fram úr um 9-leytið og uppgötvaði að allir aðrir á hótelinu höfðu vaknað á sama tíma, ef dæma mátti eftir fjöldanum í morgunverðarsalnum. Endaði með því að finna mér borð úti á svölum þar sem mestu reykháfarnir héldu til. Veðrið var ekki eins gott og í gær og því var ég frekar fljótir að slokra í mig morgunmatnum og koma mér aftur upp á herbergi. Hélt svo áfram að vinna við greinina til hádegis.

Á mínútunni 12 á hádegi gekk ég af stað áleiðis til Sickla. Leiðin lá suður eftir Drottninggötu og síðan eftir endilöngum Gamla Stan og svoí austur meðfram vatninu, fram hjá ferjulægjum og fleira. Síðan í suður uns komið var til þess sem ég hélt að væri Sickla. Gatan (Atlasvagen) þar sem íbúðin er, sást ekki á kortinu en ég sá að á kortinu voru nokkrar götur sem ekki virtust hafa nafn svo að ég ákvað bara að rölta um og reyna að finna götuna. Rakst svo á ungan mann (stjórnmála- og hagfræðingur) með barn í vagni sem ég spurði til vegar. Hann kannaðist ekkert við þessa götu en sagði mér að í rauninni væri ég ekki í Sickla heldur í næsta hverfi (hvers vegna allt er kallað Sickla þetta og Sickla hitt úr því að þetta var ekki í Sickla verða skipuleggjendur svæðisins að eiga við guð sinn á efsta degi). Loks fann ég hið raunverulega Sickla en þá var ég því miður kominn út af vasakortabókinni minni! Þarna var verslanamiðstöð og úr því að klukkan var orðin 2 ákvað ég að fá mér grænmetisböku og rölta svo um svæðið í leit að bókabúð þar sem ég gæti stolist til að skoða kort af Stokkhólmi. Það tókst að lokum og þá uppgötvaði ég að ástæða þess að gatan "mín" var ekki á kortinu var einfaldlega sú að ég var kominn út úr Stokkhólmi! Sickla er sem sé ekki hverfi í Stokkhólmi og kortið sem ég stalst til að skoða í búðinni náði aðeins um 200 m austar en kortabókin mín en það gerði gæfumuninn. Fann svo götuna og loks húsið. Þetta er háhýsi, 10-15 hæða hátt (gleymdi að telja hæðirnar) og er efst uppi á hæð svo að ég þarf að vera fjandi óheppinn ef mín íbúð er ekki með þokkalegt útsýni.

Þegar hér var komið sögu fannst mér ég vera alveg búinn að ganga nóg svona á einum degi og ætlaði að finna mér lest (vissi að neðanjarðarlestirnar ganga ekki þangað) inn í miðbæ. En þar sem ég sá hvargi lestarstöð ákvað ég bara að ganga til baka. Þegar ég kom að ferjulæginu var ein ferjan frá Finnlandi nýkomin og farþegar komnir í land. Ekki voru allir í góðu ástandi. Þarna var ungur maður, á að giska þrítugur, sem átti í nokkrum erfiðleikum. Hann var ákaflega vel klæddur - jakkafötin hans voru greinilega rokdýr. Hann hafði sveiflað töskunni sinni (sem var svona eins og frekar stór íþróttataska) yfir aðra öxlina en þar sem þyngdardreifingin hafði áhrif á jafnvægispunktinn leiddi það til þess að hann gekk bara í hringi. Göngustígurinn þarna var svona þrír metrar á breidd og það var einmitt þvermál hringsins sem hann gekk svo að aðrir göngumenn urðu að bíða færis til að komast áfram, svona eins og þegar menn ganga í gegnum hringdyrnar í Kringlunni. Hann var með lokið augun svo að ég er ekki viss um að hann hafi áttað sig á að vegalengdin sem hann lagði að baki var takmörkuð. Svo var það finnski hópurinn, einn karl og þrjár konur, öll um sextugt. Karlinn var greinilega giftur einni konunni en henni hafði víst mislíkað eitthvað hversu kumpánlegur hann var við vinkonur hennar, svo að hann fékk að heyra það. Hann ákvað þá að nú væri nóg komið - hann færi bara aftur heim til Finnlands! Konan reyndi að hanga í honum til að halda aftur af honum en hann lét það ekki á sig fá og dró hana á eftir sér - vinkonurnar héldu í humátt á eftir þeim þótt það væri ekki stefnan sem þær óskuðu eftir að taka. Þegar ég sá síðast til þeirra var karlinn að reyna að sannfæra verðina við ferjuna um að hleypa sér aftur um borð en það virtist ekki falla í góðan jarðveg.

Já, þau eru mörg þessi litlu ævintýri úti í hinum stóra heimi.

Var svo kominn heim aftur kl. 5 eftir að hafa verið meira og minna á göngu í 5 klst sem er sennilega persónulegt met síðust 5 árin eða svo. Fékk mér góða sturtu og horfði á BBC World um uppbyggingu í Sierra Leone. Góður þáttur.

Býst við því að skreppa hér út í Drottninggötu á eftir til að fá mér kvöldmat. Stefni svo að því að vinna áfram í greininni í kvöld.

Vona að allt mitt fólk (í orðsins víðustu merkingu) hafi það gott hvar sem það er statt í heiminum.

Dagur að kveðldi kominn

Þá er fyrsti dagurinn í Stokkhólmi nánast liðinn. Í morgun fékk ég mér göngutúr niður Drottningargötuna og skoðaði mig um. Fékk mér svo pylsu og tók neðanjarðarlestina upp í háskóla. Var kominn þangað um kl. 13. Hitti á Karin, nemanda Anders, sem hafði fyrirmæli um að útvega mér lykil og kort að byggingunni. Hún sýndi mér líka hvar er búið að finna skrifborð fyrir mig. Ég var hins vegar ekki með fartölvuna með mér svo að ekki var hægt að ganga frá internettengingu á staðnum. Hún hóaði svo saman nokkrum núverandi og fyrrverandi nemendum Anders og við drukkum saman kaffi og spjölluðum, aðallega um refi. Þarna ver Peter sem er reyndar að rannsaka samband nagdýra og ránfugla á tófuslóðum en tekur líka þátt í refarannsóknunum í hjáverkum. Efnilegur ungur maður. Hafði hitt hann tvisvar áður. Þarna var Bodil, sem kláraði doktorinn fyrir 2 árum og er aðallega í líkanagerð núna. Hef hitt hana margoft. Hún er búin að vera póstdokk í Englandi í tvö ár og er núna að byrja eins árs póstdokk í Uppsölum. Þarna var svo auðvitað Karin sjálf sem er heldur áfram þar sem Love hætti og er að skoða erfðafræði tófunnar hringinn í kringum pólinn út frá örtungla-DNA. Það verður fróðlegt að sjá hvernig niðurstaðan verður í samanburði við hvatbera-DNA vinnuna. Loks var þarna Veronika sem er reyndar að rannsaka mammúta frá Wrangle eyju en mun taka þátt í vinnunni með hauskupurnar sem ég kom með frá Íslandi. Ég hafði hitt bæði Karin og Veroniku áður. Love er staddur á landinu en hann er að taka formlega á móti doktorsgráðunni í kvöld og þurfti að æfa seremóníuna í dag. Spurning hvort við hittumst á morgun.

Um klukkan 3 ákvað ég að tefja þau ekki frekar og tók neðanjarðarlestina niður í bæ. Ég keypti mér vasakortabók af Stokkhólmi sem ég ætla að nota á morgun (og auðvitað líka síðar) til að rata um en meiningin er að fá sér langan göngutúr og skoða meðal annars hverfið sem ég flyt í á þriðjudaginn.

Ég var svo kominn heim á hótel um kl. 16:30 og er búinn að vera að vinna við úrvinnslu á gögnum fyrir eina af greinunum sem ég ætla að vinna við hérna. Hlakka til að ræða gögnin við Anders og fleiri. Nú er klukkan rúmlega 19 að kveldi og ég geri ráð fyrir að koma mér fljótlega af stað til að finna mér eitthvað í svanginn. Hételið er mjög vel staðsett, um 2 mínútna gang frá Drottninggatan þar sem er fjöldinn allur af litlum veitingastöðum og aðeins um 5 mínútna gang frá staðnum þar sem ég gist þegar ég var hér síðast, í desember 2005, en þá gisti ég í "Författarnas Hus".

Já, ég komst að því að til að komast inn á netið hérna á hótelherberginu þarf ég að kaupa mér aðgang að netinu í gegnum Telia fyrir litlar 150 sænskar krónur á sólarhring sem mér finnst algjört "daylight robbery". Nú skil ég hvers vegna mér gekk svo illa að nota netið áður, en þá hafði ég komist inn á eitthvert skugganet úr nágrenninu sem sennilega dugar mér oftast en ekki til að sækja massíf gögn á tölvu háskólans heima eins og ég var að reyna að gera. Sambandið var svo lélegt að það tókst ekki.

Því má bæta við að hér er algjört sumarveður, ca 20°C og sólskin en sem betur fer dálítil gola. Þetta er víst frekar óvenjulegt en mér skilst að veðrið sé búið að vera svona allan septembermánuð.

Lifið heil.

Kominn til Stokkhólms

Allt gekk eins og í sögu á leiðinni. Mjög fáir farþegar, varla nema einn í hverri sex sæta röð. Hef þó sjaldan fengið jafnaumingjalega máltíð í íslenskri flugvél. Vélin snerti malbikið á mínútunni 21:15 eins og áætlunin gerði ráð fyrir. Engin bið var eftir farangrinum, engin töf í tollinum og ég var lagður af stað í "flygbussen" kl. 21:40, 25 mínútum eftir lendingu. Ég minnist þess ekki að hlutirnir hafi gengið svona hratt fyrir sig nema í innanlandsflugi á Íslandi. Var svo kominn á hótelið upp úr hálf ellefu.

Vegna þess hve aumingjaleg máltíðin var í flugvélinni ákvað ég að fá mér í svanginn og spurðist fyrir í móttökunni. Var svo heppinn að það var einn staður í nágrenninu sem er opinn til miðnættis en allir hinir loka kl. 22, að minnsta kosti á virkum dögum. Fékk elgskjötbollur með frönskum kartöflum!

Fór aftur á hótelið og horfði á Frasier áður en ég fór að sofa.

Ég hefði ekki þurft að hafa áhyggjur af því að sofa yfir mig! Vaknaði kl. 6:30 við hróp frá byggingaverkamönnum, glamri í járnadrasli og vélahljóði. Við nánari athugun kom í ljós að ca 8 metra frá glugganum mínum, hinum megin við mjóa götu, eru stillasar upp með húsinu á móti og þeir eru með lyftu með díselvél sem gengur upp og niður stillasana með miklum látum. Engin leið að sofa lengur og fór því morgunmat kl. 7 (kl. 5 að íslenskum tíma) ásamt öllum hinum gestunum í herbergjum sem snúa eins og mitt.

Kom svo aftur hingað á herbergið til að athuga hvort hér væri internet tenging. Og það var hún svo sannarlega. En það er greinilegt að Telia (stærsta símafyrirtækið þeirra hér í Svíþjóð) kostar þetta því Telia hagar sér eins og vírus og beinir mér í sífellu inn á heimasíðuna sína! Þetta er alveg að gera mig vitlausan.

Læt þetta nægja í bili. Vona að allir hafi það gott.

Upprifjun

Jæja!

Á morgun fer ég til Stokkhólms til 9 vikna dvalar. Ekki geri ég ráð fyrir að blogga oft þar enda má búast við að dagarnir verði fremur tilbreytingarlausir, vinna og aftur vinna.

En þetta var nú svona bara til að rifja upp hvernig maður fer að þessu.